نگاهي به طراحي آموزشي از منظر رويكرد سازنده گرايي
نگاهي به طراحي آموزشي از منظر رويكرد سازنده گرايي
گلناز چناري1 حسن كرمعليان2 زهره اسماعيلي3
1) چناري دانشجوي ارشد واحد همدان
2) كرمعليان استاد يار دانشگاه پيام نور اصفهان رشته علوم تربيتي
3) اسماعيلي استاد ياردانشگاه پيام نور استان تهران
کد IOI مقاله
:
XYZD-ZZEGD
محل انتشار :
دومین کنفرانس بينالمللی علـوم انسـانـی، روانـشـنــاسـی و علوم اجتمـاعی(2hpsconf.com)
چکیده :
چکیده :
طراحی آموزشی، پیش بینی و تنظیم رویدادهای آموزشی بر اساس اهداف، محتوا و امکانات موجود با توجه به ویژگیها و ساخت شناختی دانش آموزان است. طراحی آموزشی، خواه مربوط به یک دروه کامل یا به یک جلسه ی آموزشی باشد، از اهمیت خاصی برخوردار است. توجه و دقت در تنظیم آن می تواند موجب کارایی و اثر بخشی تدریس شود. (1)
هدف این مقاله تبیین و ارزیابی دیدگاه طراحی آموزشی از منظر رویکرد سازندگرایی است.ابتدا مقدمه ای از بحث طراحی آموزشی و سازنده گرایی بیان خواهد شد و سپس به بیان تاریخچه و مبانی و انواع دیدگاه های مطرح شده در این زمینه می پزدازیم و نگاهی به جایگاه سازنده گرایی در نظام آموزش و پرورش و همچنین روش های یادهی و یادگیری با منظر سازنده گرایی می پردازیم ، وسپس به نقد های مطرح شده در این باب اشاره کرده و در پایان مقاله ، نتیجه گیری و ارائه چند پیشنهاد و راهکار در خصوص طراحی آموزشی نوین با توجه به رویکرده سازنده گرایی پرداخته می شود.
واژگان کلیدی :
طراحی آموزشی –سازنده گرایی- رویکرد سازنده گرایی- روشهای یاددهی و یادگیری
کلمات کلیدی : طراحی آموزشی سازنده گرایی رویکرد سازنده گرایی روشهای یاددهی و یادگیری