اثر بخشي درمان فراشناختي بركاهش علايم افسردگي، مولفههاي سندرم شناختي توجهي و راهبردهاي مقابلهاي ناسازگارانه در بيماران مبتلا به افسردگي اساسي
اثر بخشي درمان فراشناختي بركاهش علايم افسردگي، مولفههاي سندرم شناختي توجهي و راهبردهاي مقابلهاي ناسازگارانه در بيماران مبتلا به افسردگي اساسي
فاطمه منفرد پویا1 صدف هزاوه2
1) کارشناس ارشد روانشناسی شخصیت
2) کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
کد IOI مقاله
:
XYZD-ZZEGF
محل انتشار :
دومین کنفرانس بينالمللی علـوم انسـانـی، روانـشـنــاسـی و علوم اجتمـاعی(2hpsconf.com)
چکیده :
مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسي اثر بخش درمان فراشناختي بر بهبود علايم افسردگي اساسي، سندرم شناختي توجهي و مقابلههاي ناسازگارانه در دو بيمار مبتلا به اختلال افسردگي اساسي بود .
توصيف بيمار: در يك طرح تك موردي تجربي با خط پاية چندگانه، 2 زن مبتلا به اختلال افسردگي اساسي با هشت جلسه به صورت هفتگي تحت درمان فراشناختي و دارو درماني با داروهاي ضد افسردگي قرار گرفتند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه افسردگي بك، مقياس اختلال افسردگي اساسي، باورهاي فراشناختي ، پرسشنامه فراشناخت ها، سبك پاسخ دهي نشخواري و مقياس سندرم شناختي توجهي بود. يافته ها: دادهها نشان داد كه در مان فراشناختي منجر به كاهش نمرههاي ازمودنيها در مقياس فراشناختي و مقياس سبك پاسخ دهي نشخواري در پس آزمون و پيگري 2 ما هة پس از ان ميشود. نمرههاي سندرم شناختي توجهي و مقياس اختلال افسردگي اساسي كاهش قابل ملاحظهاي نشان دادند. نتيجه گيري: درمان فراشناختي به عنوان يك رويكرد جديد درماني، روشي موثر براي بيماران مبتلا به اختلال افسردگي اساسي است. اثر درمان فراشناختي ميتواند به علت كاهش در نشخوار فكري و باورهاي فراشناختي مثبت و منفي باشد.