اثر بخشی طرحواره درمانی بر سطح تاب آوری زنان در آستانه طلاق شهر تهران
اثر بخشی طرحواره درمانی بر سطح تاب آوری زنان در آستانه طلاق شهر تهران
مریم پناهی1
1) مریم پناهی
کد IOI مقاله
:
XYZE-ZZFCK
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی علوم رفتاری و مطالعات اجتماعی(2ibsconf.com)
چکیده :
مقدمه: هدف این مطالعه بررسی اثر بخشی دوره طرحواره درمانی بر سطح تاب آوری زنان در آستانه طلاق شهر تهران در سال 1394 می باشد.
روش: طرح از نوع نیمه آزمايشي به شيوة پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بوده است. جامعه تحقيق مراجعان متقاضي طلاق ارجاع داده شده از طرف دادگاه به مراكز مشاوره اي شهر تهران بوده است. از اين جامعه 60 مراجع به شيوة در دسترس انتخاب شدند و در 2 گروه 30 نفري و یک گروه گواه 30 نفری همتا سازی شده ، گماشته شدند .دو پرسشنامه ؛ پرسشنامه دموگرافیک ، مقیاس ميل به طلاق ، در مرحله پیش آزمون ، سپس پروتکل دو طرحواره درمانی در 7 جلسه صورت گرفته و بعد در مرحله پس آزمون دوباره پرسشنامه ها تکمیل شدند. نتایج داده ها با به شیوه تحلیل عوامل تجزیه و تحلیل شد.
نتایج: یافته ها نشان می دهند که دوره های طرحواره درمانی میزان تاب آوری را بالا برده و در نتیجه می تواند بر میل به طلاق موثر واقع شود . به عبارت دیگر؛ جلسات طرحواره درمانی بر روی زنان در آستانه طلاق ، سطح تاب آوری آنها را افزایش داده است.
نتیجه گیری : طرحواره درمانی می تواند تاثیر به سزایی در ناسازگاری هایی دارند که ریشه های قدیمی دارند و می تواند آنها را کاهش داده و میزان تاب آوری و تحمل فرد را در مقابل مشکلات زناشویی افزایش دهد.
کلمات کلیدی : طرحواره درمانی تاب آوری طلاق زنان