بهبود تعاملات اجتماعی در مجتمع های مسکونی جنوب کشور از طریق طراحی معماری

بهبود تعاملات اجتماعی در مجتمع های مسکونی جنوب کشور از طریق طراحی معماری

لادن سلطانی سکز1 حامد ایمان طلب2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، مهندسی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین الملل قشم
2) مدرس دانشگاه بین الملل واحد قشم، عضو هیات علمی

کد IOI مقاله : XYZG-ZACGE
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(2icesconf.com)
چکیده :
    با رشد سریع شهرنشینی در سالهای اخیر در ایران، تامین مسکن به یکی از مهمترین مسائل کشور تبیدل شده است. نکته ای که در بررسی روند ایجاد مجتمع های مسکونی در ایران و اهمیت دارد توجه به اصول و معیارهای انسانی در طراحی و برنامه¬ریزی این مجتمعهاست. فاصله این ساختمانها از مجتمع مطلوب برای زندگی مشکل بزرگی است که می توان به آن اهمیت داد. در این پژوهش بعد از تببین روند ایجاد مجتمعهای مسکونی به ابعاد و معیارهای برنامه ریزی و طراحی مجتمعهای مسکونی پرداخته و برخی از این اصول را با استفاده از نیازمندیهای پروژه طراحی مورد بحث قرار می دهیم. در نظر گرفتن نیازمندیهای ساکنین محلی و نیز استفاده از رویکرد توصیفی تحلیلی و کمک از نظر اساتید، راهنمای اصلی تحقیق می باشد. در مرحله آخر بعد از استخراج احکام متناسب با موضوع اقدام به طراحی یک مجتمع مسکونی در جزیره قشم خواهد شد. تراکم مناسب و وجود فضای باز و در نظر گرفتن جهت وزش باد و تابش خورشید در اقلیم گرم منطقه از مزایای این طراحی به شمار می¬رود. در ساخت مجتمعهای مسکونی باید نیازهای انسانی بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد تا فضایی مناسب برای زندگی و تامین خدمات و تسهیلات برای ساکنان به وجود آمده و محیطهای مطلوب تشکیل گردد.

کلمات کلیدی : مسکن مجتمع مسکونی معیارهای شهری معیارهای انسانی محیط مسکونی مطلوب