اثربخشی آموزش تابآوری بر شادکامی مادران دارای کودکان اتیسم شهر اصفهان
اثربخشی آموزش تابآوری بر شادکامی مادران دارای کودکان اتیسم شهر اصفهان
طاهره اثنی عشری1 فهیمه نامدارپور2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی، دانشگاه آزاد اسلامی خمینی شهر، گروه مشاوره، اصفهان، ایران
2) استادیار مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی خمینی شهر، گروه مشاوره، اصفهان، ایران
کد IOI مقاله
:
XYZH-ZADEA
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(2icmhconf.com)
چکیده :
تیسم یکی از انواع اختلالات فراگیر رشدی است و یک اختلال نورولوژیکی است که در سال های اولیه کودکی (3 سال آغازین کودک)، نمایان می شود. اکثر مادران به هنگام تشخيص اختلات اوتيسم، دچار واکنش انکار، سردرگمي، خشم و افسردگي مي شوند. مطلعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش تابآوری بر شادكامی مادران دارای کودکان اتیسم شهر اصفهان انجام شد. این مطالعه نیمه آزمایشی بر روی 30 نفر از مادران دارای کودک اتیسم شهر اصفهان در سال 1394 انجام شد. مادران به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. آموزش تاب آوری در طول 2 ماه در 8 جلسه توسط پژوهشگر به گروه آزمایش داده شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه شادکامی مونش بود که قبل و بعد از آموزش توسط مادران تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS22 و با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام شد. یافته ها نشان داد میانگین نمرات ابعاد شادکامی در مرحله پس آزمون در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی داری دارد (001/0=P). به عبارت دیگر میتوان گفت برنامه آموزشی تاب آوری نمرات شادکامی و همه ابعاد آن را در مرحله پس آزمون در گروه آزمایش بهبود داده است. میزان تأثیر این مداخلات بر بهبود ابعاد شادکامی شامل تجربه مثبت، احساس منفی، تجربه مثبت، احساس مثبت به ترتیب برابر با 4/88، 9/79، 7/89 و 5/86 درصد است. نتایج نشان داد تابآوری با استفاده از راهبردهای کنار آمدن کارآمد و مفید رابطه دارد و موضعگیری مثبت افراد را به استرس و بحران توصیف میکند و آن را به صورت قابلیت فرد برای سازگار شدن با استرسهای شخصی و عوامل خطرزا در سطح محیط خانواده و جامعه نشان میدهد.
کلمات کلیدی : تاب آوری شادکامی اتیسم