بررسی دریوزگی در فقه و فرهنگ ایرانی اسلامی

بررسی دریوزگی در فقه و فرهنگ ایرانی اسلامی

احسان قنبری عدیوی1

1) کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد

کد IOI مقاله : XYZH-ZADHD
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(2icmhconf.com)
چکیده :
    از یک سو احادیث و برخی آیات قرآن کریم، به کمک کردن به فقرا و مستمندان اشاره دارد: الَذینَ فی اموالِهم حَقَ مَعلوم، لِلسائِلَ و المَحروم. واما السائلَ فَلا تَنهر وَ أما بِه نِعمَتِ رَبکَ مُحدِث. و از جهتی دیگر با منع کمک به متکدیان و حرام بودن فتاوی بعضی از علما مواجه هستیم. دین اسلام، دریوزگی را مورد مذمت و سرزنش قرار داده است. دریوزگی با ریشه‌ای اقتصادی و فقر شروع می‌شود و به نتایج فرهنگی و اجتماعی ختم می‌شود. اغماض فرهنگ در برابر تکدی موجب می‌شود، افراد به سادگی بدان بپردازند و حتی تن آسانی را شاخص نوعی ذکاوت پندارند، بدان تن دردهند و دیگران را نیز ترغیب نمایند. مسالۀ دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد رواج این فرهنگ است. شیوع پدیده گدایی می‌تواند به شکسته شدن قبح این مساله منجر شود و از شدت هنجارهای اجتماعی در این زمینه بکاهد که این امر می‌تواند تبعات منفی بیشتری به همراه داشته باشد. رواج چنین فرهنگی باعث می‌شود تا حتی اگر با افزایش کنترل‌های بیرونی و سیاست‌هایی که از سوی ارگان‌های ذی ربط اتخاذ می‌شود برای مدتی کاهش یابد، به محض کاسته شدن از کنترل‌ها و شدت حساسیت‌ها مجدداً مساله ظهور پیدا کند و به سرعت رشد نماید.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی قرآن کریم دریوزگی در فقه متکدیان فرهنگ تکدی اغماض فرهنگ