اندیشه های عرفانی امام علی (ع) در دعای کمیل

نجمه انصاری¹

1) کارشناسی ارشد الهیات و معارف اسلامی گرایش علوم قران و حدیث، دانشکده اصول الدین قم، ایران

کد IOI مقاله : XYZH-ZAEED
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(2icmhconf.com)
چکیده :
    عرفان حضرت علي (ع) و ائمه اطهار عرفان جدا از اسلام و قرآن نبوده بلكه حقيقت اسلام و باطن شريعت است . از اين ديدگاه عرفان حقيقي همه جوانب زندگي اعم از ظاهر و باطن و فردي و اجتماعي را شامل مي شود از همين رو دشوار است كه بين سخنان و انديشه هاي حضرت علي (ع) در دعاي كميل قابل به تكفيك مباحث عرفاني از ساير مباحث باشيم و حال آنكه مي بينيم كه آن حضرت در هر شرايطي به بحث عرفان تكيه داشته اند چون ريشه تمام بدبختي هاي ظاهري و باطني بشر در فقدان معرفت او مي باشد و جز عرفان حقيقي و معرفته اش به معناي واقعي ككلمه راه نجاتي نيست .

کلمات کلیدی : امام علی (ع) دعای کمیل اندیشه های عرفانی