ارزیابی روش‌های نوین تدریس حقوق و جایگاه آن در آموزش عالی ایران

علیرضا براتی¹

1) کارشناسی ارشد حقوق خصوصی ، گروه حقوق خصوصی ، واحد نوراباد ممسنی ، دانشگاه ازاد نوراباد ممسنی ، ایران

کد IOI مقاله : AADH-AAKGDG
محل انتشار : دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرینی(icmlhe.ir/2nd)
چکیده :
    هدف از این پژوهش، بررسی و تحلیل روش‌های نوین تدریس در رشته حقوق و واکاوی جایگاه این روش‌ها در نظام آموزش عالی ایران است. در دنیای پیچیده امروز، که نیاز به وکلای ماهر، قضات آگاه و حقوقدانان خلاق بیش از پیش احساس می‌شود، تکیه صرف بر روش‌های سنتی سخنرانی محور، پاسخگوی نیازهای جامعه و بازار کار نیست. این مقاله با روشی توصیفی-تحلیلی و با اتکا به مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی اسناد بالادستی، به تبیین روش‌هایی همچون آموزش مبتنی بر مسئله (PBL)، شبیه‌سازی دادگاه (Moot Court)، روش موردکاوی، یادگیری مشارکتی، و استفاده از فناوری‌های دیجیتال می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه گام‌های مثبتی در برخی دانشکده‌های حقوق ایران برای به‌کارگیری این روش‌ها برداشته شده، اما موانع ساختاری جدی از قبیل محوریت روش سنتی استاد-محور، کمبود منابع و امکانات، حجم زیاد دروس نظری، مقاومت در برابر تغییر و نبود برنامه‌ریزی یکپارچه، مانع نهادینه‌سازی و توسعه همه‌جانبه این روش‌ها شده است. این مقاله نتیجه می‌گیرد که تحول در آموزش حقوق ایران، مستلزم بازنگری در سرفصل دروس، توانمندسازی اساتید، تجهیز کارگاه‌های مهارتی و تدوین راهبرد کلان آموزشی است که در آن، روش‌های نوین نه به عنوان حاشیه، بلکه به عنوان هسته اصلی فرآیند یادگیری-یاددهی قرار گیرند.

کلمات کلیدی : روش‌های نوین تدریس آموزش حقوق آموزش عالی ایران آموزش مبتنی بر مسئله (pbl)