تحلیل تاثیر استفاده از ضایعات پلاستیکی (HDPE) بر مکانیزم شکست و دوام مخلوط آسفالت بازیافتی(RAP) داغ

تحلیل تاثیر استفاده از ضایعات پلاستیکی (HDPE) بر مکانیزم شکست و دوام مخلوط آسفالت بازیافتی(RAP) داغ

فرید شیبانی بهروز1 شاهین شعبانی2 مونا طاهری3

1) دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد؛ مهندسی عمران گرایش راه و ترابری؛ دانشگاه پیام نور، تهران،ایران؛
2) دانشیار؛ گروه مهندسی عمران؛ دانشگاه پیام نور، تهران،ایران؛
3) استادیار؛ گروه مهندسی شیمی؛ دانشگاه پیام نور، تهران،ایران؛

کد IOI مقاله : AAHE-ACZDCF
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    بازگرداندن هم‌زمان دو جریان پسماند (تراشه آسفالت بازیافتی و ضایعات پلاستیکی) به مخلوط آسفالتی گرم، پیش از آنکه یک راهکار زیست‌محیطی باشد یک مسئله مهندسی است؛ زیرا قیر پیرشده تراشه، موازنه مخلوط را از شکل‌پذیری به سمت سفتی جابه‌جا می‌کند و پلیمر افزوده نیز خود ماده‌ای سفت است. مسئله روش‌شناختی مهم‌تر آن است که بیشتر پژوهش‌های این حوزه، ارزیابی را بر شاخص‌های مقاومتی جانشین بنا کرده‌اند که بُعد ترک‌خوردگی را نمی‌سنجند. پژوهش حاضر، اثر ضایعات پلی‌اتیلن با چگالی بالا را بر مکانیزم شکست و دوام مخلوط آسفالتی گرم بازیافتی، با یک طرح عاملی کامل و با معیارهای عملکردی ارزیابی کرده است. هشت گروه مخلوط از ترکیب دو پایه (مصالح نو، و مخلوط حاوی ۵۰ درصد تراشه بازیافتی) با چهار سطح پلیمر (صفر، ۱، ۲ و ۴ درصد وزن کل مخلوط، به روش اختلاط خشک) ساخته شدند، در حالی که قیر کل در هر هشت گروه روی ۴٫۹ درصد ثابت نگه داشته شد. نمونه‌ها با دستگاه تراکم ژیراتوری سوپرپیو در قالب ۱۵۰ میلی‌متری و با صد چرخش طراحی ساخته و با سه آزمون ارزیابی شدند: کشش غیرمستقیم ایده‌آل برای ترک‌خوردگی در ۲۵ درجه سانتی‌گراد، خمش نیم‌دایره‌ای در منفی ده و منفی هفده درجه سانتی‌گراد، و نسبت مقاومت کششی. داده‌های ۱۲۰ نمونه با تحلیل واریانس دوطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری پنج درصد تحلیل شد. نتایج نشان داد که افزودن ۴ درصد پلیمر به مخلوط بازیافتی، بار بیشینه را ۷۶ درصد، انرژی شکست را ۱۹ درصد و مقاومت کششی را ۳۵ درصد به‌طور معنادار افزایش می‌دهد و نسبت مقاومت کششی را به ۹۹٫۲ درصد می‌رساند؛ اما هم‌زمان جابه‌جایی تا شکست را ۳۹ درصد کوتاه می‌کند و شاخص تحمل ترک‌خوردگی در هیچ گروهی بهبود معنادار نشان نمی‌دهد. اثر تعامل معنادار میان پایه مخلوط و درصد پلیمر نشان داد که اثر این افزودنی بر مقاومت در بستر بازیافتی چند برابر بستر نو است، حال آنکه در بُعد شکل‌پذیری چنین تفاوتی دیده نمی‌شود. هر هشت گروه آستانه پذیرش نسبت مقاومت کششی را با فاصله قابل‌توجه گذراندند. جمع‌بندی مهندسی آن است که پلیمر، مخلوط بازیافتی را قوی‌تر و بادوام‌تر ولی کم‌شکل‌پذیرتر می‌کند. تحلیل حجمی فضای طراحی نشان داد که هر یک درصد وزنی پلیمر حدود ۲٫۵ درصد از حجم مخلوط را می‌طلبد و بنابراین سقف دوز در فرایند خشک، پیش از آنکه محدودیتی مکانیکی باشد یک محدودیت حجمی است: در دانه‌بندی پیوسته متعارف، دوز باید در ناحیه زیر یک درصد وزن کل مخلوط بماند و دوزهای بالاتر مستلزم دانه‌بندی گسسته و تنظیم هم‌زمان قیر مؤثرند.

کلمات کلیدی : پلاستیک بازیافتی hdpe مکانیزم شکست دوام آسفالت بازیافتی داغ