نقش نظارت و هدایت دستگاه های نظارتی در مدیریت پایدار منابع حیاتی;بررسی چالش های ناترازی آب وانرژی

سجاد ممقانیان¹ سهیلا کمانی²

1) کارمند اداره آب وفاضلاب بناب
2) کارمند اداره آب و فاضلاب بناب

کد IOI مقاله : ABDE-ABBHFB
محل انتشار : ششمین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مدیریت و علوم انسانی مونیخ، آلمان(huconf.com)
چکیده :
    مدیریت پایدار منابع حیاتی، به‌ویژه آب و انرژی، در دهه‌ های اخیر به یکی از چالش‌ های اساسی نظام‌ های حکمرانی در کشورهای در حال توسعه تبدیل شده است. بروز پدیده ناترازی هم‌زمان در بخش آب و انرژی، علاوه بر ریشه‌ های فنی و اقتصادی، به‌ طور فزاینده‌ای متأثر از ساختارهای نهادی، سیاست‌گذاری عمومی و کارکرد نهاد های نظارتی است. در این میان، نقش نظارت و هدایت دستگاه‌ های نظارتی در تضمین هماهنگی نهادی، ارتقای پاسخ‌گویی و اصلاح انحرافات سیاستی، اهمیتی دوچندان یافته است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–نهادی، به بررسی نقش نهاد های نظارتی در مدیریت پایدار منابع حیاتی با تمرکز بر چالش‌ های ناترازی آب و انرژی می‌پردازد. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل اسنادی و تطبیقی سیاست‌ ها، قوانین و گزارش‌ های رسمی مرتبط با حوزه آب و انرژی است. یافته‌ های پژوهش نشان می‌دهد که ضعف در یکپارچگی نهادی، غلبه رویکردهای بخشی، و محدودیت اختیارات هدایت‌گر نهادهای نظارتی، از عوامل اصلی تشدید ناترازی در مدیریت این منابع به شمار می‌روند. در مقابل، تقویت نقش راهبردی نهادهای نظارتی، گذار از نظارت صرفاً کنترلی به نظارت هدایت‌گر، و ایجاد سازوکارهای هماهنگی بین‌بخشی می‌تواند زمینه‌ ساز بهبود حکمرانی و پایداری منابع حیاتی باشد. نتایج این پژوهش می‌تواند مبنایی برای بازاندیشی در سیاست‌گذاری عمومی و اصلاح ساختارهای نظارتی در حوزه مدیریت آب و انرژی فراهم آورد.

کلمات کلیدی : مدیریت پایدار نهاد های نظارتی حکمرانی منابع حیاتی ناترازی آب و انرژی هماهنگی نهادی