توسعه مدل تصمیم‌گیری چندمعیاره برای انتخاب بهینه مصالح پایدار در بازسازی پیاده‌روهای شهری (مطالعه موردی: معابر شهر کرج)

توسعه مدل تصمیم‌گیری چندمعیاره برای انتخاب بهینه مصالح پایدار در بازسازی پیاده‌روهای شهری (مطالعه موردی: معابر شهر کرج)

سلمان عباسی صاحبی1 سعید جمالپور نجم آباد2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی عمران گرایش مدیریت ساخت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، ایران،
2) استادیار، عضو هیئت علمی وابسته، گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، ایران،

کد IOI مقاله : ABEB-ACAFZE
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com)
چکیده :
    پیاده‌روسازی یکی از عناصر کلیدی فضاهای شهری است که کیفیت مصالح مورد استفاده در آن، تأثیر مستقیمی بر ایمنی، دوام، آسایش شهروندان، هزینه‌های چرخه عمر و پایداری محیط زیست شهری دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر انتخاب مصالح نوین در مقایسه با مصالح سنتی در پیاده‌روسازی، با تأکید بر شرایط کالبدی و اقلیمی معابر شهر کرج انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر رویکرد تصمیم‌گیری چندمعیاره است. جامعه آماری پژوهش را ۶۶ نفر از متخصصان و خبرگان حوزه‌های شهرسازی، عمران، معماری و مدیریت شهری کرج تشکیل دادند. گردآوری داده‌ها از طریق پرسشنامه مقایسات زوجی صورت پذیرفت و پس از تأیید روایی و پایایی، وزن معیارها و اولویت گزینه‌ها با به‌کارگیری روش تحلیل سلسله‌مراتبی فازی مبتنی بر رویکرد تحلیل توسعه‌ای چانگ محاسبه شد. نتایج وزن‌دهی نشان داد معیار فنی و عملکردی با وزن ۰.۲۹۸ در رتبه نخست و معیارهای اقتصادی (۰.۲۴۲)، زیست‌محیطی (۰.۱۸۶)، نگهداری و بهره‌برداری (۰.۱۳۶)، اجرایی و مدیریتی (۰.۰۹۴) و اجتماعی و زیبایی‌شناختی (۰.۰۴۴) در مراتب بعدی جای گرفتند. در بخش ارزیابی گزینه‌ها، بتن متخلخل و نفوذپذیر (مصالح نوین شماره ۱) با وزن ۰.۲۷۴ رتبه نخست و کفپوش‌های نوین پلیمری / نانو و کامپوزیتی (مصالح نوین شماره ۲) با وزن ۰.۲۳۸ رتبه دوم را به خود اختصاص دادند؛ درحالی‌که مصالح سنتی شامل آسفالت سنتی، موزاییک‌های بتنی پرسی/ویبره‌ای و سنگ‌فرش‌های طبیعی با وجود برخورداری از مزیت هزینه اولیه کمتر و سهولت تأمین، در رده‌های بعدی قرار گرفتند. یافته‌های تحلیل حساسیت نیز بیانگر پایداری و تاب‌آوری بتن متخلخل در اغلب سناریوها بود. به‌طور کلی، استفاده از بتن متخلخل و کفپوش‌های پلیمری به دلیل مدیریت بهینه رواناب‌های سطحی، دوام سایشی و کاهش پدیده جزیره گرمایی، گزینه‌ای بهینه برای معابر شهری کرج ارزیابی می‌شود؛ مشروط بر آنکه ملاحظات مربوط به زیرسازی مهندسی، آموزش اکیپ‌های اجرایی و بودجه‌بندی چرخه عمر مدنظر قرار گیرد.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی مصالح نوین مصالح سنتی پیاده‌روسازی تصمیم‌گیری چندمعیاره بتن متخلخل توسعه پایدار شهری کرج