ارزیابی تأثیر طول مهارنشده عضو فولادی بر ظرفیت خمش موضعی بال

ارزیابی تأثیر طول مهارنشده عضو فولادی بر ظرفیت خمش موضعی بال

نیما فخار حسنی1 یوسف حسین زاده2

1) دانشجوی دکتری مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2) استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

کد IOI مقاله : ABGG-ACZZDG
محل انتشار : یازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و هشتمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(11icrsie.ir)
چکیده :
    انتقال بارهای متمرکز کششی به بال مقاطع فولادی می‌تواند موجب بروز خمش موضعی و خرابی اتصالات سازه گردد. جهت شناخت بهتر این پدیده، در این مقاله تأثیر طول مهارنشده عضو فولادی بر ظرفیت موضعی مقاطع تحت اثر بارگذاری کششی یک‌طرفه بررسی می¬شود. در ابتدا مدل اجزای محدود برای بررسی رفتار مقاطع فولادی تحت اثر بارهای متمرکز کششی ایجاد و دقت آن با استفاده از داده¬های آزمایشگاهی ارزیابی شد. در ادامه، رفتار 16 نمونه شامل دو مقطع IPE و دو مقطع IPB تحت اثر بارگذاری متمرکز کششی بررسی شد. نتایج تحلیل اجزای محدود مقاطع فولادی تحت اثر کشش یک¬طرفه با طول مهارنشده متفاوت با یکدیگر مقایسه شد. نتایج بررسی نشان داد که ظرفیت موضعی مقاطع فولادی با افزایش طول مهار نشده عضو بین 3% تا 17% کاهش می¬یابد. همچنین رابطه ارائه شده توسط آیین¬نامه AISC 360-22 برای حالت حدی خمش موضعی بال محافظه¬کارانه و بین 38% تا 66% ظرفیت واقعی نیمرخ¬های فولادی می¬باشد.

کلمات کلیدی : طول مهار نشده خمش موضعی بال ناپایداری موضعی کشش یک¬طرفه مدل اجزای محدود