مداخلات انگیزشی کارکنان و عملکرد پروژه: نقش ساختار مدیریتی و زمینه سازمانی
مداخلات انگیزشی کارکنان و عملکرد پروژه: نقش ساختار مدیریتی و زمینه سازمانی
امین کمائی1 حامد کریمی2 مهران درخشنده3 کیارش ناصری4
1) مسئول نظارت بر سبد پروژه¬های مجتمع مس شهربابک، شرکت مهندسی و توسعه صنایع ملی مس ایران-
2) مدیر PMO، شرکت مهندسی و توسعه صنایع ملی مس ایران-
3) کارشناس ارشد PMO ستاد مرکزی، شرکت مهندسی و توسعه صنایع ملی مس ایران-
4) کارشناس PMO ستاد مرکزی، شرکت مهندسی و توسعه صنایع ملی مس ایران-
کد IOI مقاله
:
ACCD-ACAZBH
محل انتشار :
دهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی(carseconf.com)
چکیده :
اقدامات مدیریتی با هدف ارتقای انگیزش کارکنان، زمانی میتوانند به بهبود عملکرد پروژه منجر شوند که علاوه بر توجه به نیازهای انگیزشی نیروی انسانی، با شرایط اجرایی و ویژگیهای سازمانی پروژه نیز تناسب داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات انگیزش کارکنان و میزان تحقق برنامه ماهانه در پی اجرای اقدامات مدیریتی انگیزشمحور و تبیین تفاوت نتایج در پروژههایی با دامنههای متفاوت انجام شده است. این پژوهش از نظر رویکرد، کمی و از نظر طرح، مطالعهای چندموردی با اندازهگیری طولی در سه پروژه صنعتی شامل کارخانه آهک خاتونآباد ، فلوتاسیون سرباره خاتونآباد و فاز دوم تغلیظ میدوک است. در هر پروژه، انگیزش ۱۲ نفر از کارکنان در دو مقطع پیش و پس از اجرای اقدامات مدیریتی، با تمرکز بر سه بعد خودمختاری، شایستگی و ارتباط با دیگران بر مبنای نظریه خودتعیینگری بررسی شد. همچنین، میزان تحقق برنامه ماهانه در دورههای پیش و پس از مداخله، بر اساس نسبت عملکرد واقعی به هدف ماهانه قابلتحقق، مقایسه شد. نتایج نشان داد میانگین هر سه بعد انگیزش در هر سه پروژه افزایش یافته است؛ با این تفاوت که میزان افزایش انگیزش در پروژه خاتون آباد بیشتر از دو پروژه دیگر بود. در شاخص تحقق برنامه ماهانه نیز، میانگین عملکرد در پروژه خاتون آباد از ۴۴٫۱۱ به ۷۳٫۰۹ درصد، در پروژه فلوتاسیون سرباره خاتونآباد از ۳۶٫۰۲ به ۴۱٫۴۰ درصد و در پروژه فاز دوم تغلیظ میدوک از ۴۱٫۰۱ به ۴۲٫۷۵ درصد افزایش یافت. مقایسه آماری اکتشافی دورههای پیش و پس از مداخله، افزایش معنادار این شاخص را در دو پروژه خاتون آباد و فلوتاسیون سرباره خاتونآباد نشان داد؛ درحالیکه تغییر مشاهدهشده در فاز دوم تغلیظ میدوک در سطح معناداری تعدیلشده، معنادار نبود. در مجموع، یافتهها نشان میدهند که افزایش انگیزش کارکنان لزوماً با بهبود هماندازه در تحقق برنامه ماهانه همراه نیست. بر این اساس، تناسب ساختار مدیریتی پروژه، بهویژه نحوه تفکیک مسئولیتهای مدیر پروژه و مدیر ساخت، بهعنوان تبیینی مدیریتی و زمینهای برای بررسی در پژوهشهای آتی مطرح میشود؛ هرچند پژوهش حاضر اثر علّی ساختار سازمانی بر تفاوت عملکرد پروژهها را مستقیماً آزمون نکرده است.
کلمات کلیدی : انگیزش کارکنان نظریه خودتعیینگری تحقق برنامه ماهانه مدیریت پروژه مدیر ساخت ساختار سازمانی پروژه