بازخوانی نقش فناوری متاورس در معماری منظر و ارتقای نشاط اجتماعی فضاهای عمومی شهر کرمانشاه

لیلی محمدی¹

1) کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، ایران

کد IOI مقاله : ACFE-ACAADH
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی و نهمین کنفرانس ملی عمران، معماری، هنر و طراحی شهری(9iccacs.ir)
چکیده :
    هدف: پژوهش حاضر با هدف بازخوانی نقش معماری منظر در ارتقای نشاط اجتماعی فضاهای عمومی شهر کرمانشاه، به بررسی ظرفیت‌های کالبدی، زیست‌محیطی و اجتماعی طراحی منظر در بهبود کیفیت تجربه شهروندان و تقویت تعاملات اجتماعی می‌پردازد. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، کیفی و توصیفی است. گردآوری داده‌ها بر پایه مطالعه اسنادی و کتابخانه‌ای و بررسی مفاهیم نظری مرتبط با معماری منظر، نشاط اجتماعی و کیفیت فضاهای عمومی انجام می‌شود. داده‌ها با رویکرد تحلیل محتوای کیفی و تفسیر مفاهیم و مؤلفه‌های مرتبط تحلیل می‌شوند. یافته‌ها: تحلیل نظری نشان می‌دهد که دسترسی‌پذیری، پوشش گیاهی، آسایش محیطی، امنیت ادراک‌شده، مبلمان شهری، تنوع فعالیت‌ها و تناسب فضا با نیازهای گروه‌های مختلف اجتماعی، از مؤلفه‌های مؤثر در ارتقای کیفیت فضاهای عمومی هستند. این ویژگی‌ها می‌توانند با افزایش تمایل به حضور و ماندگاری شهروندان، تسهیل تعاملات اجتماعی و تقویت حس تعلق مکانی، زمینه ارتقای نشاط اجتماعی را فراهم کنند. بااین‌حال، تأثیر این مؤلفه‌ها به شرایط فرهنگی، اجتماعی و مدیریتی شهر نیز وابسته است. نتیجه‌گیری و شکاف پژوهشی: بازخوانی نقش معماری منظر نشان می‌دهد که طراحی فضاهای عمومی باید از رویکرد صرفاً زیبایی‌شناختی فراتر رفته و ابعاد انسانی و اجتماعی را در اولویت قرار دهد. شکاف پژوهشی اصلی، ضرورت تبیین ارتباط میان ویژگی‌های منظر شهری و شاخص‌های نشاط اجتماعی با توجه به زمینه بومی شهر کرمانشاه است. بر این اساس، تدوین چارچوبی متناسب با ویژگی‌های محلی می‌تواند به برنامه‌ریزی و طراحی فضاهای عمومی سرزنده‌تر، فراگیرتر و تعامل‌محور کمک کند.

کلمات کلیدی : معماری منظر نشاط اجتماعی فضاهای عمومی شهری تعاملات اجتماعی کیفیت محیطی شهر کرمانشاه