مطالعه تطبیقی تأثیر بازدارندگی مجازات های جرائم حمل و نگهداری مواد مخدر در حقوق ایران، پرتغال و نروژ
مطالعه تطبیقی تأثیر بازدارندگی مجازات های جرائم حمل و نگهداری مواد مخدر در حقوق ایران، پرتغال و نروژ
اکبر نصر اصفهانی1 مجتبی فرهمند2
1) دانش آموخته حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حکمرانی اسلامی، دانشگاه آزاد اصفهان، ایران
2) استادیار حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حکمرانی اسلامی، دانشگاه آزاد اصفهان، ایران
کد IOI مقاله
:
ACZF-ACACHA
محل انتشار :
ششمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(6icmba.ir)
چکیده :
سیاست جنایی کشورها در قبال مواد مخدر میان دو قطب» مداخله سلامت محور «و» سرکوب کیفری «در نوسان است. موضوع مواد مخدر و کاهش میزان مصرف آن از طریق به کارگیری مجازات های جزای نقدی، شلاق، حبس، مصادره اموال و اعدام یکی از اصلی ترین مباحث اندیشمندان حقوقی است. مشخصا حمل و نگهداری مواد مخدر و بازدارندگی مجازات آن در پیشگیری از تکرار جرم، از دیگر معضلات جدی جامعه کنونی ماست که قانون گذار همواره در پی راهکاری مناسب جهت کاهش نرخ این جرم از آمار بزهکاری است. پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی گردآوری شده و رویکرد تطبیقی سه نظام حقوقی را بررسی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد در ایران، اگرچه قانون گذار برای جرائم مواد مخدر مجازات های سخت گیرانه ای پیش بینی کرده است، اما ثبت آمار بالای اعدام های مرتبط با مواد مخدر نشان می دهد که سیاست صرفا سرکوبگرانه نتوانسته است به کاهش پایدار جرم منجر شود. همچنین جزای نقدی مقرر در مواد ۴ و ۸ قانون مبارزه با مواد مخدر، به دلیل ناهماهنگی با توان مالی مرتکبان، تورم و نبود پیوند کافی با درمان، در پیشگیری از تکرار جرم اثربخشی محدودی دارند در مقابل، تجربه پرتغال نشان می دهد که جرم زدایی مصرف و نگهداری مقادیر کم، در صورت همراهی با درمان و کاهش آسیب، می تواند شاخص های بهداشتی را بهبود بخشد و زندانی شدن معتادان را کاهش دهد. الگوی نروژ نیز نشان می دهد که تناسب مجازات و تمرکز بر قاچاق و عرضه، مهم تر از تشدید کیفر مصرف کنندگان است. بر این اساس، سیاست جنایی مطلوب باید ترکیبی از مجازات متناسب، درمان، پیشگیری و کاهش آسیب باشد.
کلمات کلیدی : بازدارندگی جزای نقدی حمل و نگهداری قانون مواد مخدر