آستانه‌های تصمیم‌گیری مقاوم برای انتخاب روش تعمیر اسکله‌های بتنی در شرایط عدم‌قطعیت هزینه و مدت توقف بهره‌برداری

آستانه‌های تصمیم‌گیری مقاوم برای انتخاب روش تعمیر اسکله‌های بتنی در شرایط عدم‌قطعیت هزینه و مدت توقف بهره‌برداری

آرمان امین‌زاده واحدی1 مجید صافحیان (نویسنده مسئول)2 علیرضا راسخی صحنه3 محسن جعفری ندوشن4

1) گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران ایمیل:
2) گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران ایمیل:
3) گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قشم، قشم، ایران ایمیل:
4) گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ایمیل:

کد IOI مقاله : ABEB-ACAGZC
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com)
چکیده :
    انتخاب روش مناسب تعمیر اسکله‌های بتنی به عواملی نظیر هزینه اجرا و مدت‌زمان توقف بهره‌برداری از اسکله وابسته است؛ بااین‌حال، تغییرات جزئی در داده‌های ورودی می‌تواند اعتبار گزینه برتر را تحت تأثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف توسعه روشی مستقل، شفاف و بازتولیدپذیر برای تحلیل تصمیم‌گیری در شرایط عدم‌قطعیت کراندار، با استفاده از اطلاعات هشت روش تعمیر مستندشده در یک مطالعه مهندسی در بندر بوشهر انجام شده است. در این چارچوب، سازگاری فنی روش‌های تعمیر به‌عنوان پیش‌شرط الزامی انتخاب در نظر گرفته شده و آستانه‌های دقیق پایداری برتری پارتو در شرایط عدم‌قطعیت نسبی متقارن استخراج شده‌اند. همچنین، دو مجموعه فرضی از گزینه‌های تعمیر ارزیابی و محدودیت‌های نمونه بودجه و مدت توقف بهره‌برداری بررسی شده است. نتایج نشان می‌دهد که با درنظرگرفتن هزینه و مدت توقف، برتری روش M5 نسبت به M4 تا سطح عدم‌قطعیت ۹٫۰۹ درصد، روش M6 نسبت به M7 تا ۲۴٫۴۱ درصد و روش M8 نسبت به M7 تا ۴۵٫۴۵ درصد تضمین می‌شود. با افزودن آزمایشی شاخص زیست‌محیطی GWI که هنوز کالیبراسیون نشده است، این آستانه‌ها به‌ترتیب به ۲٫۱۵، ۲۴٫۴۱ و ۲۱٫۶۳ درصد تغییر می‌کنند. تحت محدودیت‌های فرضی هزینه ۱۰۰ میلیون ریال به‌ازای هر متر و حداکثر سه ماه توقف بهره‌برداری، روش‌های M6 و M8 در شرایط اسمی امکان‌پذیر هستند؛ اما با لحاظ حاشیه عدم‌قطعیت ۱۰ درصدی در بدترین حالت، تنها روش M6 امکان‌پذیر باقی می‌ماند. همچنین، در مقایسه وزنی دو روش M6 و M8، با رسیدن وزن معیار هزینه به حدود ۴۵٫۴۳ درصد در تحلیل دوهدفه و ۴۶٫۱۱ درصد با افزودن شاخص سوم، گزینه ترجیحی تغییر می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که می‌توان بدون ایجاد داده‌های ساختگی یا فرض جایگزین‌پذیری روش‌های فنی متفاوت، حاشیه‌های اطمینان تصمیم‌گیری را به‌صورت کمی محاسبه کرد. چارچوب پیشنهادی ابزاری برای افزایش شفافیت، قابلیت ممیزی و استحکام تصمیم‌های مدیریتی در انتخاب روش‌های تعمیر زیرساخت‌های بندری فراهم می‌کند. کاربرد اجرایی آن مستلزم تأیید هزینه‌ها، سازگاری فنی روش‌ها و داده‌های معتبر زیست‌محیطی است.

کلمات کلیدی : تعمیر اسکله‌های بتنی برتری مقاوم عدم‌قطعیت توقف بهره‌برداری پشتیبانی تصمیم‌گیری