استفاده مجدد ( بازیافت ) از عناصر سازهای بتنی – ارزیابی و تضمین کیفیت برای طول عمر خدمت
استفاده مجدد ( بازیافت ) از عناصر سازهای بتنی – ارزیابی و تضمین کیفیت برای طول عمر خدمت
مازیار سعیدی مهرورز1
1) دانشجوی دکترای عمران گرایش سازه دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان. ایران
کد IOI مقاله
:
ABFG-ACZKAA
محل انتشار :
دوازدهمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری، هنر و توسعه شهری(12icsau.ir)
چکیده :
استفادهی راهبردی از عناصر بتنی جدا شده در ساختمان های جدید میتواند یکی از راه حل هایی باشد که به گذار به ساخت و ساز چرخه ای کمک میکند. برای تضمین کاربرد گسترده تر استفاده مجدد از بتن، موسسه RISE یک روش شناسی برای ارزیابی وضعیت سازهای ساختمان های موجود و انتخاب عناصر مناسب برای استفاده مجدد توسعه داده است، که شامل دستورالعمل هایی برای جدا سازی، نگهداری و نصب آن ها نیز میشود.
با این حال، یکی از اصلیترین موانع برای کاربرد گستردهی استفاده مجدد از بتن، عدم قطعیت در مورد عمر مفید باقی مانده عناصر بتنی و ارزیابی کیفیت آن ها در طول عمر خدماتی آینده در یک ساختمان جدید است. این مقاله روش شناسی ارزیابی مواد و سازه ها را تشریح میکند که آزمایش های غیر مخرب در محل را با آزمایش های سنتی آزمایشگاهی نمونه های استخراج شده از سازه ها ترکیب میکند. نتایج این روش برای حمایت از فرآیند تصمیمگیری دربارهی استفاده مجدد و ارائهی پایهی فنی برای طراحی ساختمان های جدید در نظر گرفته شدهاند.
توجه ویژهای به مکانیزم های مختلف تخریب بتن و خوردگی فولاد که بر وضعیت سازهای ساختمان های مسکونی و اداری تأثیر میگذارند، شده است. برای ارزیابی تأثیر فرآیند های تخریب، مدل های نظری مورد بررسی قرار گرفته و عمر مفید باقی مانده با استفاده از یک روش ساده سازی شده تخمین زده میشود که مبنایی برای ارزیابی احتمال و شدت پیامد های ناشی از تخریب مواد بر عملکرد سازهای فراهم میکند.
روش پیشنهادی با نتایج سه پروژهی پایلوت که ساختمان های واقعی در استکهلم و اوپسالا، سوئد، به درجات مختلف برای استفاده مجدد آماده یا استفاده شده بودند، اعتبارسنجی شد. ساختمان های مورد تحلیل دارای کاربری های متفاوت (مسکونی، اداری، پارکینگ) و سازه های مختلف (عناصر پیشساخته و بتن ریخته شده درجا) بودند و نمایندهی ذخیرهی ساختمانی سوئد به شمار میروند. یکی از ساختمانها پیش تر جدا شده و عناصر پیش ساخته آن، شامل دال های توخالی پیش تنیده، با موفقیت برای ساخت یک ساختمان اداری جدید مورد استفاده مجدد قرار گرفتند.
بر اساس این تجربیات، یک سیستم ساده طبقه بندی کیفیت عناصر بتنی برای استفاده مجدد پیشنهاد شد که سه پارامتر اصلی دارد: محاسبه عمر مفید باقی مانده، میزان ترک خوردگی و کلاس مواجهه هدف. این سیستم پیشنهادی کامل نیست و باید برای انواع مختلف عناصر و سازه ها توسط گروه وسیع تری از فعالان بازار اعتبارسنجی شود.
کلمات کلیدی : بتن استفاده مجدد ( بازیافت ) تخریب ( زوال ) خوردگی مفید ( طول عمر خدماتی )