ارزیابی سازگاری مدل معماری و برنامه ریزی کالبد شهرهای ایران با ویژگی های معماری ایرانی - اسلامی

فرنوش حکیمی¹

1) کارشناس ارشد مهندسی معماری- دانشگله ازاد اسلامی-اصفهان

کد IOI مقاله : XCCE-EECDD
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مهندسی، فناوری و نوآوری(eticong.com/2nd)
چکیده :
    شهر مجموعهای کالبدی- فرهنگی است که بر اساس نیازها، فعالیتها و رفتارهای ساکنین آن شکل گرفته است. فضاهای شهری به عنوان بستر پاسخگوی این نیازها و ظرفی جهت تعاملات اجتماعی شناخته میشوند. در شهرهای ایرانی- اسلامی فرم ظاهری هر شهر ناشی از محتوا و معنایی در باطن است که ریشه در جهانبینی و فرهنگ و رسوم و طبیعت بومی آن منطقه دارد. انتخاب الگوی معماری و برنامهریزی بر اساس جغرافیای طبیعی و انسانی هر منطقه صورت میگیرد. آنچه در شهرهای ایران به عنوان شاخصهای حائز اهمیت مطرح میگردد، دو معیار مهم ایرانی و اسلامی بودن است. مشکلات ناشی از آن است که در برنامهریزیها به این دو معیار توجه چندانی نمیشود. بر این اساس در این مقاله سعی شده معیارهای انطباق الگوی معماری و برنامهریزی کالبدی شهرهای ایران با شاخصهای ایرانی- اسلامی تعیین شود. نتایج تحقیق نشان میدهد که در سالهای اخیر میزان انطباق کاهش یافته و این مساله پیامدهای خاص خود را به دنبال داشته است. در نهایت جهت حل این معضلات راهکارهایی مبنی بر برنامهریزی معماری و شهرسازی ایرانی- اسلامی ارائه شده است. روش تحقیق به صورت کتابخانهای و بیان توصیفی تحلیلی مطالب میباشد.

کلمات کلیدی : معماری شهرسازی برنامهریزی کالبدی الگوی ایرانی اسلامی