هویت پس از همه‌گیری و نقش امید در جامعه‌سازی: تحلیل تطبیقی دیدگاه‌های اسلام و مسیحیت

سیده کیهانه کفشچی¹ روح اله رئیسی سیستانی² سعید آفتابی حسین³

1) مربی، دپارتمان زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، رشت، ایران -
2) استادیار، دپارتمان زبان انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، رشت، ایران -
3) مربی، دپارتمان مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرانزلی، بندرانزلی، ایران -

کد IOI مقاله : XGEE-KDDZA
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/2nd)
چکیده :
    این مقاله پیوند پیچیده هویت پس از همه‌گیری، امید و جامعه‌سازی را با نگاهی دقیق به دیدگاه‌های اسلامی و مسیحی بررسی می‌کند. کاوشی ظریف را به کار بسته که چگونه این پارادایم‌های مذهبی نقش محوری امید را در تقویت انعطاف‌پذیری جمعی، حفاظت از رفاه ذهنی، و حفظ هویت در میان خطوط در حال تحول یک جهان در حال تغییر درک می‌کنند. این تحقیق علمی با استخراج بینش هایی از فلسفه امید مسیحیت، تکمیل شده با منابع انجیل، و همسو کردن آنها با ظرافت های ظریف تعالیم اسلامی موجود در قرآن کریم و صحیفه سجادیه، پیوند عمیق و تغییر ناپذیر امید و ارتباط متعالی الهی را آشکار می کند. . فراتر از قلمروهای الهیاتی، این تحقیق تجربی با جدیت پیامدهای سواد رسانه ای را بر بستر بنیادهای خانواده بررسی می کند و تأثیر عمیق آن را بر امید و انعطاف پذیری در بنای چند وجهی جوامع روشن می کند. این مهم با انزوای ناشی از توهم اغوا کننده دانش روبرو می شود و درخواستی پرشور برای تغییر پارادایم کل نگر در افزایش آرمش ذهنی ارائه می دهد. در دوران پس از همه‌گیری، این مطالعه خطوط نوظهور یک اختلال نوپای جهانی را تجزیه و تحلیل می‌کند. امید که در لنگرگاه‌های آموزه‌های دینی عمیقاً ریشه‌دار شده است، به‌عنوان ستاره‌ هدایت‌کننده در میان غبار عدم قطعیت وجودی، قرار می‌گیرد و هم به‌عنوان تکیه‌گاهی برای انسجام اجتماعی و نیز سنگری برای حفظ اصول هویت عمل می‌کند. این مطالعه، اهمیت همیشه سبز امید را به عنوان نه تنها ریسمان پیوند دهنده جوامع، بلکه به عنوان یک کاتالیزور کیمیاگری که بهبود سلامت روان را تبلیغ می کند، نمایان نموده است و نتایج آن به پژوهشگران، دین شناسان و سیاست‌گذاران فرصتی می‌دهد و از آنها می‌خواهد که جوهر متعالی امید را به‌عنوان رشته‌ای وحدت‌بخش که به زیبایی از محدودیت‌های مرزبندی مذهبی فراتر می‌رود، بشارت می‌دهد و دوران جدیدی را برای دستیابی به آرمان‌های اتوپیایی در دوران پس از همه‌گیری اعلام می‌کند.

کلمات کلیدی : پسا همه گیری هویت و امید جامعه سازی بی نظمی جهانی دیدگاه های اسلام و مسیحیت آرمان شهر