اقتصاد فضاهای روستایی در سیاست های توسعه ایران (مورد: محتوای برنامه های پنج ساله پس از انقلاب)

اقتصاد فضاهای روستایی در سیاست های توسعه ایران (مورد: محتوای برنامه های پنج ساله پس از انقلاب)

محمد حجی پور1 حسن افراخته2 حمید جلالیان3

1) دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران-
2) استاد تمام جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران-
3) دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران-

کد IOI مقاله : XYBD-ZKEGK
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(4rstconf.com)
چکیده :
    روستا و اقتصاد روستایی دارای نقش بی¬بدیلی در فرآیند توسعه سرزمینی است. یکپارچه¬سازی رونق و توسعه فعالیت¬های اقتصادی گوناگون در فضاهای روستایی از ملزومات دستیابی به توسعه و پایداری اقتصادی این سکونتگاه¬ها به شمار می¬رود. در این راستا، سیاست¬ها و برنامه¬های فرادستی دارای نقش بنیادینی است. علی¬رغم گذشت بیش از سه دهه از انقلاب ایران و تجربه پنج دوره تدوین سیاست¬ها و برنامه¬های کلان توسعه، فضاهای روستایی از توسعه چندانی به ویژه در بعد اقتصاد فضا برخوردار نبوده است. در مقاله حاضر تلاش شده است تا به بررسی و تحلیل محتوای برنامه¬های توسعه پس از انقلاب در ایران از حیث میزان توجه به رشد برابر و یکپارچه فعالیت¬های اقتصادی فضاهای روستایی و هم چنین روند اهمیت اقتصاد روستایی در آن پرداخته شود. این بررسی با انجام مطالعه اسنادی و بهره¬گیری از دو روش TOPSIS و آنتروپی شانون برای تجزیه و تحلیل محتوای پنج برنامه توسعه پس از انقلاب در ایران صورت گرفته است. نتایج نشان داد در میان فعالیت¬های سه گانه اقتصادی، رونق و توسعه بخش کشاورزی در کانون توجهات سیاست¬های توسعه بوده است. یکپارچه¬سازی بنیان¬های اقتصاد فضاهای روستایی نیز حاکی از ناهمگونی توسعه فعالیت¬های اقتصادی بوده است؛ به گونه¬ای که می¬توان گفت روند تک بعدنگری از سوی سیاست¬گزاران و برنامه¬ریزان بر عناصر سازنده (فعالیت¬های) اقتصاد فضاهای روستایی ایران حاکم بوده است. به طور کلی نیز در طول همه¬ی برنامه¬ها توجه همسانی به مقوله اقتصاد روستایی نشده است.

کلمات کلیدی : اقتصاد فضا توسعه پایدار روستایی برنامه توسعه