سنجش پایداری اجتماعی توسعه شهر ارومیه با محوریت اجتماعی

سنجش پایداری اجتماعی توسعه شهر ارومیه با محوریت اجتماعی

شیوا نظری1 مهسا محمد خورشیددوست2 پرهام سیدحسین زاده3

1) استاد گروه شهرسازی،دانشگاه پیامنور ارومیه -
2) دانشجوی کارشناسی رشته ی مهندسی شهرسازی،دانشگاه پیامنور ارومیه -
3) دانشجوی کارسناسی رشته ی مترجمی زبان انگلیسی،دانشگاه آذرآبادگان ارومیه -

کد IOI مقاله : XYBH-AZECF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    پایداری،واژه ی دهه ی آخر قرن بیستم است. این واژه با تعریف توسعه ی پایدار توسط گزارش کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه ی سازمان ملل ( کمیسیون برونتلند) عمومیت پیدا کرده است. تعریف گزارش برنتلند شامل سه لایه است: توسعه،برابری و مساوات،و حفاظت از محیط زیست. برابری و مساوات، لایه ای از توسعه ی پایدار است که با تکیه بر اصل عدالت اجتماعی یا برابری درون نسلی،مفهوم پایداری را وارد پژوهش ها و تحلیل ها در سطوح پایین تر از سازمان فضایی شهرها یعنی مناطق و حوزه های اجتماعی شهری می کند. در این مقاله برای ارزیابی و بررسی اصل برابری درون نسلی توسعه ی پایدار در سطوح پایین سازمان فضایی شهری، برخی مشخصه های اجتماعی و زیستی( مسکن) مناطق سرشماری نفوس و مسکن سال 1375 شهر ارومیه مورد مقایسه قرار گرفته اند. فرض اصلی تحقیق بر آن است که در توسعه ی شهر ارومیه و ایجاد مناطق جدید،بر اساس شاخص های به دست آمده از داده های سرشماری، به واسطه ی تفاوت های مشهود در میان شاخص ها،نا برابری و ناپایداری وجود دارد. در این تحقیق برای قابل مقایسه نمودن شاخص های منتخب و رتبه بندی مناطق،از روش شاخص ناموزونی موریس استفاده شده است. محدوده ی مناطق با استفاده از نقشه در مقیاس 1:25000 در محیط (ARC/info) به عنوان نقشه ی مبنا،رقومی شده و در نهایت با استفاده از نرم افزار (ARC/view) ترسیم شده اند.محاسبات آماری نیز با استفاده از نرم افزار (SPSS) انجام شده است. نتایج مندرج در جداول و نقشه ی نهایی، حکایت از تفاوت های فضایی-مکانی شاخص های منتخب در مناطق و حوزه های شهر ارومیه دارند.

کلمات کلیدی : پایداری شهری توسعه پایدار اجتماعی حوزه های شهری شهر ارومیه