بررسی اثربخشی آموزش نظریه ذهن بر کفایت اجتماعی کودکان سندروم داون

زینب السادات توکلی¹ فرنگیس دمهری² مهدیه عزیزی³

1) کارشناسی ارشد روان شناسی کودک و نوجوان، دانشگاه علم و هنر، یزد، یزد، ایران
2) دکتری روان شناسی کودکان استثنایی، گروه روان شناسی، دانشگاه علم و هنر، یزد، یزد، ایران
3) دانشجوی دکتری دانشگاه علامه طباطبایی، عضو گروه آموزشی دانشگاه علم و هنر یزد، یزد، ایران

کد IOI مقاله : XBHE-EKFDK
محل انتشار : همایش بین المللی کودکان استثنایی(peec-uma.ir)
چکیده :
    چکیده زمینه و هدف: ﻛﺎﺳﺘﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺟـﻮﺩ ﺩﺭ کفایت ﺍﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ ﺩﺭ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ سندروم داون ﻣﻮﺟـﺐ ﺷﺪﻩ ﺗـﺎ آن ها ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫـﺎﻱ ﻣﻨﺎﺳـﺐ ﺩﺭ موقعیت های ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﻛـﺎﻓﻲ ﻧﺪﺍﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و ﺩﺭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺑـﻴﻦ ﻓﺮﺩﻯ دچار مشکل شوند. پژوهش حاضر، با هدف بررسي اثربخشی آموزش نظریه ذهن بر کفایت اجتماعی کودکان سندروم داون دوره های اول و دوم ابتدایی شهر یزد در سال تحصیلی1397-1396 انجام شد. روش بررسی: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری تمامی کودکان سندروم داون شهر یزد بود که 24 کودک سندروم داون به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند (هر گروه 12 نفر). با استفاده از آزمون های کفایت اجتماعی (پرندین،1385) هر دو گروه در دو موقعيت پيش آزمون و پس آزمون سنجيده شدند. 12جلسه آموزش نظریه ذهن برای گروه آزمایش اجرا شد. داده ها در سطح آمار توصیفی(میانگین و انحراف معیار) و استنباطی(تحلیل کوواریانس) توسط نرم افزار Spss21 مورد تجزیه و نحلیل قرار گرفت. يافته ها: نتایج نشان داد که آموزش نظریه ذهن بر کفایت اجتماعی(001/0p<)کودکان گروه آزمایش تاثیر معنی دار داشته است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، آموزش نظریه ذهن باعث بهبود کفایت اجتماعی کودکان سندروم داون مي شود.

کلمات کلیدی : ها نظریه ذهن سندروم داون کم توان ذهنی کفایت اجتماعی