بررسی انطباقی نحوه مواجهه با اثر هنری در سینما و معماری؛ بر اساس ایده های عباس کیارستمی

نیما حقوقی نیا¹ حمید ترابی²

1) دانشجوی دکترای معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، ایران -
2) دانشجوی دکترای معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، ایران -

کد IOI مقاله : XBKD-EBFEH
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی عمران , معماری و شهرسازی معاصر(cautech.ir)
چکیده :
    معماری و شهر به واسطه آن که بستر پدیدآیی و وقوع هنر را سامان می دهند، در ارتباط بلافصل با آثار هنری هستند؛ خواه زمانی که خود موضوع هنر باشد و خواه زمانی که به جهان بصری سینما بدل می شوند. از بین همه هنرها، این سینما است که معماری را می پذیرد و به آغوش می کشد و توانایی نمایش فضاها و حرکت در گذر زمان سینما را به معماری نزدیک می کند به گونه ای که از محدودیت های سایر هنرهای زیبا، نقاشی، مجسمه سازی و موسیقی فراتر می رود. بر این اساس در این پژوهش تلاش می کنیم از وجه مشترک این دو هنر، معماری و سینما، بهره بگیریم و با بازخوانی نظرات و المان های سینمایی کارگردان مولف ایرانی، عباس کیارستمی و انطباق آن ها با نظرات معماران شاخص، تاریخ نگاران و منتقدین معماری مفاهیم پایه ای مواجهه با اثر هنری و نقد آن را بررسی کنیم. از فراگیری و گام های ایده پردازی تا تخیل و خلق اثر را در این پژوهش مورد مطالعه قرار داده ایم و در باب اصالت ایده و خوانش اثر نظرات کیارستمی را با ایده های معمارانه مقایسه کرده ایم. در نهایت می توان به این همانندی در سینما و معماری بر اساس نگاه کیارستمی رسید که تفسیر اثر هنری غیر قابل اجتناب است و البته چرخه حیات یک اثر محدود به ایده پردازی تا خلق آن نیست بلکه بهره برداری و تماشای آن نیز بخشی از روند خلق و توسعه آن است.

کلمات کلیدی : کیارستمی سینما معماری اثر هنری