بررسی تغییرات تنش تکتونیکی در جبهۀ برخوردی جنوب اوراسیا بر اساس مشخصات سازوکارهای کانونی زمین لرزه ها

شاهرخ پوربیرانوند¹

1) استادیار پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

کد IOI مقاله : XCCC-EEHEZ
محل انتشار : دهمین کنفرانس بین المللی فناوری های نوآورانه در زمینه علوم، مهندسی و تکنولوژی(tetsconf.com)
چکیده :
    یکی از روشهای مورد استفاده در مطالعات تکتونیکی، محسابۀ تنش با استفاده از داده های سازوکار کانونی زمین لرزه ها می‌باشد. در این مطالعه با استفاده از محاسبۀ محورهای P، B و T زمین لرزه ها بر اساس سازوکار کانونی آنها، راستای تنش بیشینۀ افقی در جبهۀ جنوبی برخوردی اوراسیا، به دست آمده است. نتایج به دست آمده ضمن نشان دادن مطابقت خوب با نتایج وارون سازی تنش در منطقه، تغییرات قابل توجهی را در راستای محورهای اصلی تنش در منطقه نشان می دهد. همچنین راستاهای تنش بیشینۀ افقی نسبت به روند امتداد گسلهای فعال منطقه مشابهت خوبی را با ساختارهای زمین شناسی در مناطق مورد مطالعه نشان می دهند. این مطالعه نشان داد که می توان از مشخصات سازوکارهای کانونی زمین لرزه ها به عنوان برآورد اولیۀ قابل اطمینانی برای مطالعات تنش استفاده نمود.

کلمات کلیدی : جبهۀ برخوردی جنوب اوراسیا زاگرس سازوکار کانونی مکران منطقۀ گذار نقشۀ جهانی تنش