اثربخشی درمان راه حل محور کوتاه مدت بر احساس انسجام روانی دانش آموزان دختر مبتلا به دیابت نوع یک

ماهک نقی زاده علمداری¹

1) کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، نیروی رسمی آموزش و پرورش، جلفا ، ایران.

کد IOI مقاله : XDFZ-GBZCK
محل انتشار : اولین همایش ملی رواندرمانی ایران(psthir.ir)
چکیده :
    چکیده مقدمه: مشکلات روانشناختی بیماری های مزمن از جمله دیابت که اغلب نادیده گرفته می شوند، لزوم توجه بیشتر به درمان مناسب را به ویژه درکودکان و نوجوانان روشن می سازد. یکی از موارد بسیار مهم در امر مراقبت از دانش آموزان مبتلا به دیابت، بررسی احساس انسجام روانی آنهاست. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان راه حل محور کوتاه مدت بر احساس انسجام روانی دانش آموزان دختر مبتلا به دیابت نوع یک بود. روش کار: روش پژوهش، نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را دانش‌آموزان دختر مبتلا به دیابت نوع یک دوره متوسطه دوم مدارس شهرستان جلفا در سال تحصیلی 99- 1398 تشکیل دادند. 30 نفر پس از رعایت ملاک‌های ورود و خروج به پژوهش، با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب، و به‌صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایش درمان مختص گروه خود را در 6 جلسه 5/1 ساعته دریافت کردند؛ اما اعضای گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت نکردند. ابزار اندازه‌گیری، پرسشنامه احساس انسجام فلنسبرگ بود. تجزیه و تحلیل یافته‌ها از طریق آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر و با کمک نرم‌افزار آماری SPSS-24 انجام گرفت. یافته‌ها: میانگین متغیر احساس انسجام روانی گروه آزمایش در پیش‌آزمون (67/48)؛ و میانگین متغیر احساس انسجام روانی گروه کنترل (40/48) بود. نتایج نشان داد که در پس‌آزمون، نمره احساس انسجام روانی گروه آزمایش (53/55) در مقایسه با گروه کنترل (00/48) افزایش یافته است (001/0>P). همچنین نتایج نشان داد که در مرحله پیگیری، اثر درمان راه‌حل‌محور کوتاه‌مدت بر احساس انسجام روانی (67/55) ماندگار است (001/0>P). نتیجه‌گیری: طبق نتایج به‌دست آمده می‌توان گفت، درمان راه حل محور کوتاه مدت می‌تواند به‌عنوان روشی موثر در افزایش احساس انسجام روانی دانش‌آموزان دختر مبتلا به دیابت نوع یک مورد استفاده قرار گیرد.

کلمات کلیدی : درمان راه حل محور کوتاه مدت احساس انسجام روانی دیابت نوع یک