انتقال زیبایی های بلاغی و زبانی در ترجمه عربی رباعیات امام خمینی(ره) (مورد مطالعه: دیوان إمام از غسّان حمدان بر پایه نظریه جیمز هولمز)

علی افضلی¹ اکرم مدنی²

1) دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه تهران
2) کارشناسی ارشد مترجمی زبان عربی، دانشگاه تهران

کد IOI مقاله : XDKC-FKDEE
محل انتشار : دومین همایش ملی هم سنجی ادبی (ادبیات تطبیقی) پارسی، عربی و انگلیسی(colitconf.ir/1st)
چکیده :
    ادبیات عرفانی، بسان دریایی پرتلاطم از معانی، ذوق، عشق و لطافت، غنای خود را مرهون انسان‌های وارسته و به حق‌پیوسته‌ای است که غلیان گنجینه اسرار و حقایق الهی در صدف وجودشان، چونان مرواریدی بر صفحه کاغذ غلطیده است. از اینرو کشف اسرار درونشان نیازمند شناخت و فهم هر بیشتر اقوال و انشاد ایشان است. سروده‌های عرفانی عارف و عالم ربانی حضرت امام خمینی(ره) نیز در نهایت زیبایی و اوج معنا و فصاحت، دستاویزی برای معرفت و شناخت روح همیشه در عشق و گداز این فقید بزرگوار است. در پژوهش حاضر با روش توصیفی – تحلیلی و تطبیقی، ضمن شرحی به مذاق عرفان بر اشعار ایشان، سعی شده است تا با محوریت نظریه چهارگانه جیمز هولمز در ترجمه شعر، میزان موفقیت غسان حمدان در برگردان عربی زیبایی های زبانی و بلاغی اشعار امام خمینی (ره) شود. دستاوردهای پژوهش به این مهم اشاره دارد که ترجمه عربی حمدان از اشعار امام، بیشتر مبتنی بر ترجمه مقلدانه و تمثیلی بوده و در موارد اندکی هم ترجمه سازواره‌ای و منحرف در ترجمه وی قابل ردیابی است.

کلمات کلیدی : دیوان امام خمینی(ره) غسان حمدان جیمز هولمز ارزیابی ترجمه عربی زیبایی های زبانی و بلاغی