مقایسه ناگویی هیجانی، تحمل ابهام و حمایت اجتماعی در کودکان با و بدون اتیسم

مهسا حسین وند¹ دکتر وکیل نظری²

1) کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
2) گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

کد IOI مقاله : XEAE-GCBHF
محل انتشار : دومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma2.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر با هدف مقایسه ناگویی هیجانی، تحمل ابهام و حمایت اجتماعی در کودکان با و بدون اتیسم انجام شد. روش این پژوهش از نوع علّی– مقایسه¬ای (مورد- شاهدی) می‌باشد. جامعه‌ آماری پژوهش حاضر شامل تمامی کودکان مبتلا به اوتیسم 5 تا 10 ساله عضو انجمن اتیسم و اداره بهزیستی شهر اردبیل و همچنین کودکان عادی این دامنه سنی شهر اردبیل در سال 1399 بودند. حجم نمونه مورد مطالعه شامل 60 نفر (30 نفر کودک مبتلا به اختلال اتیسم و 30 نفر کودک عادی) بودند که به روش نمونه¬گیری دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از مقياس حمايت اجتماعي ثامني، مقیاس ناگويي هیجانی تورنتو و پرسشنامه تحمل ابهام استفاده شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات گردآوری شده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) با بهره گیری از نرم افزار آماري SPSS20 صورت گرفت. نتیجه به دست آمده نشان داد که بین ناگویی هیجانی، تحمل ابهام و حمایت اجتماعی در کودکان با و بدون اتیسم تفاوت معنادرای وجود دارد (01/0 p<). به طوری که میانگین نمرات ناگویی هیجانی و مولفه های آن در کودکان اتیسم بالاتر و میانگین تحمل ابهام و حمایت اجتماعی و مولفه ها آن این کودکان پایین تر از کودکان بدون اتیسم می باشد (01/0 p<). نتایج به دست آمده بر لزوم توجه به این متغیرها در کودکان اتیسم تاکید دارد.

کلمات کلیدی : ناگویی هیجانی تحمل ابهام حمایت اجتماعی اتیسم