مطالعه نقش اضطراب كرونا در اميدواري و عملكرد دانش آموزان مقطع دبيرستان در شهر تهران

سحر سلطاني¹

1) دانش آموخته كارشناسي ارشد برنامه ريزي درسي دانشگاه يزد

کد IOI مقاله : XEBA-GKCZD
محل انتشار : دومین کنفرانس ملی آینده نگری در روانشناسی و علوم تربیتی(femconf.ir)
چکیده :
    اضطراب فرایندی است که در آن افراد از نظر روانی به استرس واکنش مناسب نشان می‌دهند. اضطراب مناسب منجر به افزایش سرعت پاسخ و هوشیاری مغز می‌شود، بنابراین کارایی و رضایت یادگیری و عمکلرد تحصیلی را بهبود می‌بخشد در حالی که اضطراب بیش از حد عملکرد تحصیلی دانش آموزان را کاهش می‌دهد هدف این پژوهش بررسی رابطه اضطراب کرونا با عملکرد تحصیلی و امیدواری دانش آموزان شهر تهران بود. به این منظور نمونه‌ای شامل دانش آموزان مقطع هفتم، هشتم و نهم توسط پرسشنامه اضطراب کرونا (علیپور و همکاران، 1398)، عملکرد تحصیلی (فام و تیلو، 199) و امید به زندگی (اسنایدر و همکاران، 1991) به صورت اینترنتی و از طریق شبکه‌های اجتماعی مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج حاصل نشان داد که اضطراب کرونا به صورت منفی با عملکرد تحصیلی و امید به زندگی دانش آموزان همبستگی دارد. همچنین مشخص شد که اضطراب کرونا، عملکرد تحصیلی و امیدواری را به ترتیب 33 و 50 درصد پیش بینی می‌کند. این نتایج نشان دهنده اثرات منفی و مثبت روانی و اجتماعی در زمان همه گیری کرونا ویروس بوده و دارای تلویحات کاربردی در تدوین مداخلات بحران در زمان همه گیری بیماری کرونا بر روی دانش آموزان است.

کلمات کلیدی : اضطراب كرونا اميدواري عملكرد