تاثیر دوازده هفته تمرین هوازی با شدت متوسط بر میزان گلوکز و مقاومت به انسولین در زنان چاق

اعظم ملانوروزی¹ میترا خادم الشریعه² محمود حصار کوشکی³

1) استادیار فیزیولوژی ورزش. دانشگاه کوثر بجنورد. ایران
2) استادیار فیزیولوژی ورزش. دانشگاه کوثر بجنورد. ایران
3) استادیار فیزیولوژی ورزش. دانشگاه اترک قوچان. ایران

کد IOI مقاله : XEBG-GFZGF
محل انتشار : اولین همایش ملی فیزیولوژی ورزشی دانشگاه محقق اردبیلی(umaphysiology.ir)
چکیده :
    افزایش چربی شکمی به ایجاد ناهنجاری¬های متبولیک از جمله مقاومت به انسولین کمک می¬کند. نقش فعالیت بدنی در کاهش و شیوع دیابت نوع دو قابل توجه است که احتمالا ناشی از اثرات دوگانه تمرین ورزشی است. اول این¬که فعالیت بدنی منظم می¬تواند از افزایش وزن جلوگیری کند، اما چاقی و مقاومت به انسولین با یکدیگر مرتبط هستند. نشان داده شده است که رابطه واضحی بین عملکرد انسولین و چربی بدن وجود دارد. ثانیا، فارغ از چربی بدن، تمرینات ورزشی حساسیت به انسولین را در عضلات اسکلتی بهبود می¬بخشد هدف از این مطالعه بررسی تاثیر هفته تمرین هوازی با شدت متوسط بر وزن بدن، گلوکز و مقاومت به انسولین در زنان چاق بود. آزمودنی در گروه با شدت متوسط (76-64 درصد حداکثر ضربان قلب) و گروه کنترل قرار گرفتند. پس از خون¬گیری اولیه در حالت استراحت و ناشتا، آزمودنی¬ها سه بار در هفته ورزش دویدن را انجام دادند و در پایان مجددا خون¬گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده¬ها از آزمون ANOVA استفاده شد. نتایج نشان داد تمرینات ورزشی سبب کاهش وزن معنادار (004/0=P ) در گروه تمرین ورزشی شد. ولی تمرینات ورزشی تاثیری بر غلظت گلوکز پلاسما و مقاومت به انسولین نداشت. با توجه به نتایج می¬توان گفت ورزش با شدت متوسط باعث کاهش وزن می¬شود. نتایج برای طراحی برنامه¬های تمرین ورزشی برای پیشگیری و درمان دیابت مهم است.

کلمات کلیدی : شدت ورزش کاهش وزن مقاومت به انسولین چاقی