تاثیر دوازده هفته تمرین ورزشی با شدت سنگین بر میزان گلوکز و مقاومت به انسولین در زنان چاق

اعظم ملانوروزی¹ میترا خادم الشریعه² محمود حصار کوشکی³

1) استادیار فیزیولوژی ورزش. دانشگاه کوثر بجنورد. ایران
2) استادیار فیزیولوژی ورزش. دانشگاه کوثر بجنورد. ایران
3) استادیار فیزیولوژی ورزش. دانشگاه اترک قوچان. ایران

کد IOI مقاله : XEBG-GFZGG
محل انتشار : اولین همایش ملی فیزیولوژی ورزشی دانشگاه محقق اردبیلی(umaphysiology.ir)
چکیده :
    دیابت نوع دو مهم¬ترین بیماری متابولیک انسان است. این بیماری در برخی کشورها سومین علت مرگ و میر به شمار می¬رود و به علت پیامدهای فراوان و ایجاد معلولیت¬های گوناگون به عنوان یک بیماری ناتوان¬کننده شناخته شده است. اگر چه فعالیت بدنی منظم ممکن است در پیشگیری و درمان دیابت و عوارض ناشی از آن نقش داشته باشد، اما بیشتر افراد در معرض دیابت نوع دو غیر فعال هستند. چندین عامل بر استفاده از منابع سوختی حین ورزش موثر هستند، البته مهم¬ترین آنها شدت و مدت فعالیت است. فعالیت بدنی موجب تغییر سوبسـترا از اسیدهای چرب آزاد (سـوخت غالب حین استراحت) به گلوکز، گلیکوژن عضله، چربی و به مقدار کمـتر اسـیدهای آمینه می¬شود. جذب گلوکز خون به عضله حتی بعد از ورزش نیز بالا است، زیرا مسیرهای تحریک¬کننده جذب گلوکز ساعت¬ها بعد از ورزش فعال باقی می¬مانند. نقش فعالیت بدنی در کاهش و شیوع دیابت نوع دو قابل توجه است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر هفته تمرین ورزشی با شدت سنگین بر وزن بدن، گلوکز و مقاومت به انسولین در زنان چاق بود. آزمودنی در گروه با شدت متوسط (90-80 درصد حداکثر ضربان قلب) و گروه کنترل قرار گرفتند. پس از خون¬گیری اولیه در حالت استراحت و ناشتا، آزمودنی¬ها سه بار در هفته ورزش دویـدن را انجام دادند و در پایان مجددا خون¬گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده¬ها از آزمون ANOVA استفاده شد. نتایج نشان داد تمرینات ورزشی سبب کاهش وزن معنادار (03/0=P) در گروه تمرین ورزشی شد. به علاوه، تمرین ورزشی با شدت سنگین بر میزان گلوکز پلاسما (34/0P=) و مقاومت به انسولین (16/0P=) تاثیر معناداری نداشت. با توجه به نتایج می¬توان گفت ورزش با شدت سنگین باعث کاهش وزن می¬شود. نتایج برای طراحی برنامه¬های تمرین ورزشی برای پیشگیری و درمان دیابت مهم است.

کلمات کلیدی : شدت ورزش کاهش وزن مقاومت به انسولین چاقی