اختلال بدریخت انگاری بدن، احساس تنهایی و تروماهای دوران کودکی در نوجوانان

ابراهیم امیدی¹ سارا علیانسب²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه محقق اردبیلی،
2) دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه محقق اردبیلی،

کد IOI مقاله : XEBH-GFEAD
محل انتشار : دومین همایش ملی روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان(cpcauma2.ir)
چکیده :
    اختلال بدریخت‌انگاری یک اشتغال ذهنی شدید و مداوم در مورد یک نقص جزئی یا ادراک‌شدة ظاهر فیزیکی است که عموماً با رفتار اجباری همراه است کیفیت زندگی مرتبط با سلامت روان افراد مبتلا به اختلال بدریخت‌انگاری بدن به طور قابل‌توجهی پایین‌تر از جمعیت عمومی حتی پایین‌تر از بیمارانی که مبتلا به افسردگی بالینی، بیماری مزمن یا حاد پزشکی بودند به دست آمد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطة ترومای دوران کودکی و احساس تنهایی با بدریخت‌انگاری بدن دانش‌آموزان مقاطع متوسطة شهر اردبیل مي‌باشد. جامعه آماری پژوهش، دانش‌آموزان شاغل به تحصیل در مقاطع متوسطة شهر اردبیل (101دختر و 84 پسر) می‌باشند که با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند.پرسشنامة نگرانی از تصویر بدنی لیتلتون، مقیاس تجدید نظر شدة پرسشنامة احساس تنهایی راسل (UCLA) و پرسشنامة ترومای دوران کودکی CTQ برنستاین و همکاران 2003به عنوان مقیاس های جمع‌آوری داده های این پژوهش به کار رفتند و داده های جمع‌آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که میان ترومای دوران کودکی و احساس تنهایی با بدریخت‌انگاری بدن رابطة مستقيم معناداري وجود دارد. این پژوهش نشان داد که در افراد دارای ترومای دوران کودکی و احساس تنهایی بیشتر بدریخت‌انگاری بدن بیشتری وجود دارد و از آنجا که ترومای دوران کودکی و احساس تنهایی قابلیت خوبی برای پیش‌بینی بدریخت‌انگاری بدن دارند؛ می‌توان با بررسی راهبرد‌های موثر بر کاهش آن‌ها، ختلال بدریخت‌انگاری بدن را در نوجوانان بهبود بخشید.

کلمات کلیدی : اختلال بدریخت‌انگاری بدن احساس تنهایی ترومای دوران کودکی نوجوانان