پیش بینی اختلال سوگ طولانی بر اساس احساس تنهایی و سبک های دلبستگی در بازماندگان متوفی کرونا ویروس-19
پیش بینی اختلال سوگ طولانی بر اساس احساس تنهایی و سبک های دلبستگی در بازماندگان متوفی کرونا ویروس-19
مریم عباسپور گل سفیدی1
1) نویسنده مسئول، کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران
کد IOI مقاله
:
XEBH-GKKBE
محل انتشار :
دومین همایش ملی روانشناسی بالینی کودک و نوجوان(cpcauma2.ir)
چکیده :
هدف از این پژوهش بررسی پیش¬بینی اختلال سوگ طولانی بر اساس احساس تنهایی و سبک¬های دلبستگی در بازماندگان متوفی کرونا ویروس-19 بود. طرح پژوهش، کّمی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه بازماندگان متوفی کرونا ویروس-19 در سال 1400 بودند. به این منظور تعداد 400 نفر از این افراد با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب خواهند شد و به پرسشنامه مقیاس اختلال سوگ طولانی مدت(PG-13-R) پریگرسون و همکاران(2021)، مقیاس احساس¬تنهایی-نسخه سوم(UCLALS3) راسل(1996) و پرسشنامه سبک¬¬های دلبستگی(ASQ) هازن و شاور(1987) پاسخ دادند. دادههای جمع آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین احساس تنهایی و سبک¬های دلبستگی با اختلال سوگ طولانی رابطه معنادار وجود دارد (01/0>P). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز آشکار کرد که 7/75 درصد واریانس اختلال سوگ طولانی به وسیله احساس تنهایی و سبک¬های دلبستگی تبیین میشود. يافتههاي اين پژوهش نشان مي¬دهد كه احساس تنهایی و سبکهای دلبستگی نقش مهمی در پیش¬بینی اختلال سوگ طولانی در بازماندگان متوفی کرونا ویروس-19 دارند.
کلمات کلیدی : اختلال سوگ طولانی احساس تنهایی سبک¬های دلبستگی بازماندگان کرونا ویروس