بررسي توجه به معيشت جامعه در اخلاقي يا غير اخلاقي بودن تبليغات

سيده معصومه غمخواري¹ سيدحميد موسوي² فاطمه سادات دادور³

1) استادیار، گروه مديريت بازرگاني، دانشگاه پيام نور، تهران، ايران.
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت كسب و كار، گرایش استراتژي، دانشگاه پیام نور، تهران،‌ايران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت كسب و كار، گرایش استراتژي، دانشگاه پیام نور، تهران،‌ايران

کد IOI مقاله : XECH-GFDFZ
محل انتشار : نخستین کنفرانس ملی تحول گرایی در مدیریت (manconf.ir)
چکیده :
    امروزه تبليغات بازرگاني حضوري فراگير در زندگي انسان‌ هزاره سوم دارد به نحوي كه همه ما هر روزه و در همه ساعات شبانه روز در معرض انواع تبليغات تجاري و بازرگاني قرار داريم. اين تبليغات هر روز در تلويزيون،‌گوشي‌هاي همراه، روزنامه‌ها و مجلات و تابلوهاي شهري در معرض نمايش قرار مي‌گيرند. تبليغات بازرگاني كه پس از انقلاب صنعتي و افزايش توليد مازاد بر مصرف كارخانجات رونق گرفتند، سابقه‌اي بسيار طولاني در تاريخ جوامع دارند. شركت‌هاي تجاري براي بيشينه كردن سود خود و فروش بيشتر محصولات‌شان اقدام به سرمايه‌گذاري در تبليغات مي‌كنند و رسانه‌هاي مختلف نيز براي بقا و كسب درآمد نسبت به انتشار اين تبليغات اقدام مي‌كنند. در اين بين يكي از مهم‌ترين مسائلي كه در ارتباط با تبليغات تجاري وجود دارد رعايت اخلاق تبليغات است. اين امر كه آگهي‌هاي تجاري به منظور ترغيب يا حتي اغواي مصرف‌كننده ساخته مي‌شوند، نبايد موجب ناديده انگاشتن اخلاق شود. دراين پژوهش بر آن شديم تا نسبت ميان اخلاقي يا غيراخلاقي بودن تبليغات و توجه به معيشت جامعه را مورد بررسي قرار دهيم. محور اصلي اين پژوهش رابطه ميان اخلاقي يا غيراخلاقي بودن تبليغات و معيشت جامعه و نقش تبليغات تجاري در برانگيختن احساس محروميّت نسبي در افراد جامعه است. اين پژوهش با روش اسنادي كتابخانه‌اي به انجام رسيده و تلاش مي‌كند به اين پرسش پاسخ دهد كه آيا عدم توجه به معيشت افراد جامعه باعث اخلاقي يا غيراخلاقي شدن تبليغات مي‌شود يا خير؟

کلمات کلیدی : تبليغات اخلاق معيشت محروميّت نسبي