بررسی تاثیر حائل نگه دارنده بر عملکرد لرزه‌ای سد با در نظر گرفتن اندرکنش سد- مخزن- فونداسیون-حائل

میلاد خیری قوجه بیگلو¹ فرهود کلاته²

1) دانشجوی دکتری عمران آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2) دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

کد IOI مقاله : XECZ-GKZEA
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    ایمنی سازه در برابر زمین لرزه‌ یکی از مهم‌ترین چالش‌های مهندسی است که می تواند موجب کاهش بسیاری از خرابی ها و مخاطرات انسانی و اقتصادی ناشی از آن بشود. هدف این مقاله بررسی تأثیر هندسه حائل نگه‌دارنده بتنی-آسفالتی بر عملکرد لرزه‌ای سد با استفاده از روش اجزای محدود می باشد که با استفاده از نرم افزار آباکوس انجام شده است. برای بررسی تأثیر هندسه سد از 4 حائل با ارتفاع‌های 103⸲ 96.5⸲ 66.5 و 33.25 متر استفاده شد. جنس مصالح حائل نگه‌دارنده از نوع بتن آسفالتی با چگالی 2300 کیلوگرم بر مترمکعب است. نتایج تحقیق برای مدل سد-مخزن-فونداسیون-حائل نشان می‌دهد تقویت سد با حائل نگه‌دارنده در حالت کلی موجب کاهش میزان ترک در سد می‌شود. ترک‌خوردگی در پاشنه سد در مدل بدون حائل ایجادشده بود که با اعمال حائل تقویتی⸲ ترک‌خوردگی مشاهده نشد. بین ارتفاع حائل بتنی و کاهش میزان آسیب لرزه‌ای در کل بدنه سد رابطه غیرخطی مشاهده می‌شود که با افزایش ارتفاع حائل تا حد 66.5 متری⸲ میزان خرابی روند کاهشی دارد و ترک‌خوردگی کمتر می‌شود اما حائل‌های مرتفع‌تر (96.5 و 103 متری) میزان خرابی کل را افزایش می‌دهند.

کلمات کلیدی : اجزای محدود بهسازی لرزه‌ای اندرکنش آب و سازه حائل نگه دارنده