بررسی نقش میانجیگر بهزیستی روانشناختی در رابطه‌ی کفایت اجتماعی با سلامت روانی نوجوانان با ناتوانی های ذهنی

زهره پورمیرزا لیلاکوهی¹ حدیثه فضلعلی² فرشید فتحی کرکرق³

1) دانشکده‌ی علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان‌، گیلان‌، تهران‌، ایران
2) کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران، تهران، ایران.
3) کارشناس ارشد رشته‌ی علوم تربیتی‌، دانشکده‌ی علوم انسانی دانشگاه آزاد واحد اردبیل‌، اردبیل‌، ایران‌،

کد IOI مقاله : XEFA-HDBBF
محل انتشار : سومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma3.ir)
چکیده :
    موضوع پژوهش حاضر‌، بررسی نقش میانجیگر بهزیستی روانشناختی در رابطه‌ی کفایت اجتماعی با سلامت روانی نوجوانان با ناتوانی های ذهنی می‌باشد‌. این پژوهش که از نوع توصیفی است‌، با استفاده از روش همبستگی و مدل‌یابی به روش تحلیل مسیر انجام شد‌. جامعه آماری این پژوهش کلیه نوجوانان دارای ناتوانی ذهنی 12 تا 18 سال در شهرستان اردبیل می باشد. برای انتخاب نمونه‌ 30 نفر از نوجوانان(15 پسر و 15 دختر‌) دارای ناتوانی ذهنی 12 تا 18 سال شهرستان اردبیل به روش نمونه‌گیری غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند‌. در این مطالعه از 3 پرسشنامه‌ی سلامت روانی SCL 90 (دراگوتیس و همکاران‌، 1972)‌، بهزیستی روانشناختی‌(ریف‌، 1980) و کفایت اجتماعی‌(فلنر و همکاران‌، 1990) استفاده کرده‌‍ایم که روایی و اعتبار آن توسط روانشناسان و اساتید این حوزه به اثبات رسیده‌است‌. نتایج تحلیل‌های آماری نشان داد که کفایت اجتماعی با نقش میانجی‌گر بهزیستی روانشناختی می‌تواند سلامت روانی را تبیین کند‌. در واقع نقش میانجی‌گر بهزیستی روانشناختی در رابطه‌‌ی کفایت اجتماعی با سلامت روانی نوجوانان دارای ناتوانی ذهنی مثبت و معنی‌دار است‌.

کلمات کلیدی : کفایت اجتماعی‌ بهزیستی روانشناختی‌ سلامت روانی