مقایسه تکانشگری و خودانتقادی مقایسه ای در نوجوانان دختر با و بدون سابقه خودزنی

عالیه شکراله زادگان¹

1) کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، اردبیل، ایران

کد IOI مقاله : XEFA-HFEKA
محل انتشار : سومین همایش ملی آسیب شناسی روانی(asruma3.ir)
چکیده :
    هدف از پژوهش حاضر مقایسه تکانشگری و خودانتقادی مقایسه ای در نوجوانان دختر با و بدون سابقه خودزنی بود. روش این پژوهش علّی- مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهر اردبیل در سال تحصیلی 1401-1400 و همچنین نوجوانان ارجاع داده شده به اورژانس بیمارستان دکتر فاطمی این شهر بودند. حجم نمونه مورد مطالعه 80 نفر (40 دانش¬آموز دارای خودزنی و 40 دانش آموز بدون خودزنی) بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه تکانشگری بارات (1994) و مقياس سطوح خودانتقادي (تامپسون و زوروف، 2004) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) با بهره گیری از نرم افزار آماریSPSS20 انجام شد. یافته ها نشان داد که بين تکانشگری و خودانتقادی بیرونی در نوجوانان دختر با و بدون سابقه خودزنی تفاوت معنی داری وجود دارد (01/0p<). به طوری که میانگین متغیرهای تکانشگری و سطوح خودانتقادی در نوجوانان دختر با سابقه خودزنی بالاتر از نوجوانان دختر بدون سابقه خودزنی بود (01/0p<). نتایج به دست آمده حاکی از بالا بودن تکانشگری و خودانتقادی مقایسه ای در نوجوانان دختر با سابقه خودزنی می باشد، براین اساس توجه به این متغیرها از سوی روانشناسان و رواندرمانگران مرتبط با این افراد مورد تاکید است.

کلمات کلیدی : تکانشگری خودانتقادی بیرونی خودزنی