اثربخشی مداخله شناختی رفتاری بر افزایش کیفیت زندگی و سلامت روانی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم

اثربخشی مداخله شناختی رفتاری بر افزایش کیفیت زندگی و سلامت روانی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم

لادن فروغی نیا1

1) دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد واحد اردبیل، اردبیل، ایران

کد IOI مقاله : XEFF-KAHBF
محل انتشار : دومین همایش بین المللی روانشناسی کودکان استثنایی(peecuma.ir)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله شناختی رفتاری بر افزایش کیفیت زندگی و سلامت روانی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم بود. روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران کودکان مبتلا به اوتیسم مراجعه کننده به مرکز اوتیسم در شهر اردبیل در سال 1402 بودند که از میان آنان 40 نفر به شیوه در¬دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه¬های کیفیت زندگی (وضعیت جسمانی روانی) و سلامت عمومی استفاده شد. داده¬ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل گردید. یافته¬ها نشان داد که درمان مبتنی بر مداخله شناختی رفتاری بر کیفیت زندگی (عملکرد جسمانی، محدودیت نقش جسمانی، سلامت عمومی، نشاط، عملکرد اجتماعی، محدودیت در نقش روانی، سلامت روحی) و سلامت روانی (سلامت جسمانی، سلامت ذهنی، سلامت اجتماعی و سلامت رفتاری) تاثیر مثبت معناداری دارد. در نتیجه می¬توان گفت که برنامه مداخله شناختی رفتاری بر افزایش کیفیت زندگی و سلامت روانی مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم تاثیر مثبت داشته و می‌تواند به عنوان برنامه‌های آموزشی موثر مورد توجه روانشناسان و مشاوران باشد.

کلمات کلیدی : مداخله شناختی رفتاری کیفیت زندگی سلامت روانی اختلال اوتیسم