آسیب شناسی آموزش زبان فارسی در آموزش و پرورش

آسیب شناسی آموزش زبان فارسی در آموزش و پرورش

مهین کشورخواه1 محمدرضا کشورخواه2 خدابخش اسداللهی3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد رشته ادبیات تطبیقی
2) دانشجوی دکتری رشته مدیریت پیشگیری از جرم
3) عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی

کد IOI مقاله : XEGB-HGDKF
محل انتشار : دومین همایش ملی نگارش و ویرایش زبان فارسی (farsiuma2.ir)
چکیده :
    هدف از این تحقیق بررسی آسیب های آموزش زبان فارسی در آموزش و پرورش می باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی و تحلیلی بوده و نتایج تحقیق حاکی از آن است که مهمترین آسیب های وارده بر آموزش زبان فارسی عبارتند از این که هدف اصلی از تدریس این درس بـه فراموشی سپرده شده است و صرفا به انباشت مطالب دستوری حفظ معانی واژگان و اشعار بسنده میشود. شاید بتوان اصلی ترین دلیل فاصله گرفتن معلمان از اهداف تدریس این درس را نظام مبتنی بر ارزشیابی نمره محور، آزمونهای ورودی مدارس خاص آزمونهای هماهنگ و غیراستاندارد و کنکور دانست. عدم تفکیک مهارت خواندن از نوشتن، سردرگمی دانش آموزان به دلیل ناقص ماندن مطالب درسی، تفکیک بخش زبان شناسی از دستور و تحمیل اجباری قوانین زبان شناسی غرب بر زبان فارسی عیوبی آشکار بر درس زبان فارسی است. در انتخاب و گزینش معلمان آن طور که شایسته است دقت عمل نمی شود. مضاف بر اینکه پس از گزینش آنان نیز آموزشهای لازم صورت نمی پذیرد و انگیزۀ معلمی کمرنگ می گردد. همچنین تا زمانی که نگرش معلمان تغییر نکند و آنان روشهای جدید یاددهی- یادگیری را باور نداشته باشند، تغییر کتابهای درسی تأثیر بسزایی نخواهد داشت.

کلمات کلیدی : زبان فارسی آموزش و پرورش آسیب شناسی معلمان دانش آموزان