مطالعه ارتباط بین گردشگری و میراث ملموس ( ابنیههای تاریخی، اشیاء موزه ای و ... )
مطالعه ارتباط بین گردشگری و میراث ملموس ( ابنیههای تاریخی، اشیاء موزه ای و ... )
ماریا آذری1
1) کارشناسی ارشد مدیریت جهانگردی،گرایش بازاریابی ، دانشگاه علم و فرهنگ: تهران،ایران
کد IOI مقاله
:
XGFG-KDZZE
محل انتشار :
هفتمین کنگره بین المللی توسعه کشاورزی، منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری ایران(7icsda.ir)
چکیده :
این مقاله به بررسی ارتباط بین گردشگری و میراث ملموس میپردازد. میراث ملموس شامل ابنیه تاریخی و اشیاء موزهای است که نقش مهمی در جذب گردشگران دارند. هدف این مقاله، بررسی تأثیر گردشگری بر حفظ و نگهداری این نوع از میراث است. براساس تحقیقات صورت گرفته، گردشگران به دلایل مختلف به مناطق حاوی ابنیه تاریخی و اشیاء موزهای سفر میکنند. گردشگری فرهنگی و به طور خاص گردشگری میراث، یکی از گونه های اصلی و بسیار فراگیر گردشگری در مقیاس جهانی و نیز در داخل بسیاری از کشورها است که ظرفیت وسیعی برای توسعة اجتماعی و فرهنگی دارد. درعین حال گردشگری فرهنگی این ظرفیت را نیز دارد که تحت تأثیر تقاضای بازار و جنبه های اقتصادی گردشگری، تصویری مجعول و غیر اصیل از هویت فرهنگی ارائه کند و حتی موجب هویت زدایی از جامعة میزبان شود. علاوه بر لذت بردن از زیباییها و تاریخچه این مناطق، آنها به دنبال تجربه فعال در آموزش، فعالیت های فرهنگی و همچنین خلاقانه بودن هستند. اما با وجود علاقه زیاد گردشگران به مناطق حاوی میراث ملموس، حفظ و نگهداری این منابع با چالشهایی مواجه است. تعداد زیاد گردشگران و استفاده بیش از حد از منابع، ممکن است منجر به خرابی و فرسایش این نوع از میراث شود. همچنین، عدم توجه به نحوه مدیریت و حفظ صحیح این منابع میتواند به کاهش جذابیت آنها برای گردشگران منجر شود. بنابراین، برای حفظ و نگهداری میراث ملموس در برابر تأثیرات گردشگری، لازم است راهکارهای مناسب اتخاذ شود. به عنوان مثال، تنظیم تعداد گردشگران و کنترل دسترسی به مناطق حساس، آموزش و آگاه سازی گردشگران درباره رفتار مناسب در این مناطق و همچنین استفاده از فناوری های نوین در حفظ و نگهداری میراث ملموس، راهکارهای قابل استفاده هستند.
کلمات کلیدی : گردشگری فرهنگی گردشگری میراث هویت فرهنگی نمادهای فرهنگی میراث ملموس