مقایسه حذف فوتوکاتالیستی رنگ مالاشیت‌گرین توسط نانوکامپوزیت‌های دی‌اکسیدتیتانیوم و گرافن مغناطیسی

زهرا مشیری¹ اکرم بمانی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد محیط‌ زیست گرایش آلودگی‌های محیط‌زیست، دانشکده کشاورزی ومنابع‌طبیعی، دانشگاه اردکان
2) استادیار، گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان

کد IOI مقاله : XGKB-KEGZZ
محل انتشار : صیانت از منابع طبیعی و محیط زیست به همراه پنجمین همایش ملی جنگل ایران (envprouma.ir)
چکیده :
    مالاشیت‌گرین یک ترکیب آلی است که به عنوان ماده رنگی برای موادی چون ابریشم، چرم و کاغذ استفاده می‌شود. همچنین به علت خاصیت میکروب‌زدایی، در صنعت شیلات و آبزی‌پروری به طور گسترده مورداستفاده‌قرار‌می‌گیرد. در کنار این فواید اثرات مخرب زیستی همچون جهش‌زایی و ایجاد توده‌های سرطانی از ویژگی‌های بارز این ترکیب آلی است. مالاشیت‌گرین به راحتی می‌تواند از غشای سلولی موجودات به ویژه آبزیان و ماهیان عبورکند و به‌علت خاصیت چربی‌دوستی بالا، تمایل زیادی به تجمع در بافت‌های چرب دارد. تجمع زیستی این ماده باعث ورود آن به سطوح بالاتر زنجیره‌غذایی و درنهایت بدن انسان می‌شود. رنگ‌ها معمولا به صورت محلول در آب وجود دارند. بنابراین تصفیه بیولوژیکی و فیزیکی تاثیر چندانی در حذف آن‌ها ندارد. به همین علت بیشتراز فرایندهای شیمیایی نظیر اکسیداسیون‌شیمیایی و استفاده از ترکیبات اکسیدکننده برای حذف آن‌ها استفاده می‌شود. فرایندهای فتوکاتالیستی یکی از روش‌های موثر برای حذف رنگ‌ها مانندمالاشیت‌گرین است. روش‌های فتوکاتالیستی با استفاده از نانوکامپوزیت‌ها تاثیر به‌سزایی در تجزیه و حذف موادآلی اعم از رنگ‌ها دارد. در این مطالعه تاثیر نانوکامپوزیت دی‌اکسیدتیتانیوم و گرافن مغناطیسی در حذف فتوکاتالیستی مالاشیت‌گرین با یک‌دیگر مقایسه شده‌است. براساس نتایج به‌دست‌آمده، نانوکامپوزیت گرافن نسبت به نانوکامپوزیت دی‌اکسیدتیتانیوم تاثیر بیشتری در حذف رنگ مالاشیت‌گرین در محیط آبی دارد. همچنین به‌علت قابلیت بازیابی گرافن بعداز انجام فرایند و اقتصادی‌بودن این نانوکامپوزیت استفاده از آن نسبت‌به دی‌اکسیدتیتانیوم کارآمدتر است.

کلمات کلیدی : مالاشیت‌گرین فتوکاتالیست دی‌اکسیدتیتانیوم گرافن