بررسی کاربرد نسبت‌های مختلف پساب بر رشد رویشی گوجه فرنگی(Lycopersicon esculentum Mill.) در گلخانه

سعیده حیدری¹ محمدعلی حکیم‌زاده²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت حاصلخیزی و زیست‌فناوری خاک دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دلنشگاه یزد
2) استاد گروه احیا و مدیریت مناطق خشک و بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی، دلنشگاه یزد

کد IOI مقاله : XGKE-KFCAH
محل انتشار : سومین کنفرانس ملی مدیریت سبز پسماند(gmbtuma.ir)
چکیده :
    از آنجا که مقدار آب مورد استفاده در بخش کشاورزی مهم و قابل توجه است، صرفه جویی در مصرف آب و کاربرد آب های-نامتعارف، مانند پساب¬ها به عنوان راهکاری جهت برطرف شدن¬مشکل کمبودآب، مطرح می¬باشد.از طرفی به¬دلیل نیاز گیاهان به عناصر غذایی و به¬منظور کاهش استفاده از کودهای شیمیایی، پساب به¬عنوان یک منبع کودی به¬حساب می‌آید، به¬طوری که استفاده از پساب در آبیاری به¬عنوان منبعی سرشار از عناصر تغذیه¬ای مورد نیاز گیاه از اهمیت بالایی برخودار می¬باشد و می¬تواند باعث افزایش مواد آلی و بهبود حاصلخیزی خاک گردد. بنابراین به منظور بررسی عملکرد گیاه گوجه فرنگی آزمایشی در قالب طرح کامل تصادفی با چهار تیمار آبیاری شامل 100 درصد پساب (W100)، صد درصد آب شهری یا شاهد (T100)، 75 درصد پساب و 25 درصد آب شهری (W75+T25) و 50 درصد پساب و 50 درصد آب شهری( W50+T50)، در سه تکرار اجرا شد. نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس نشان داد اثر پساب بر تعداد انشعاب ساقه، تعداد برگچه، طول گیاه، وزن تر و خشک اندام هوایی و وزن خشک ریشه در سطح 1 درصد معنی¬دار بود و بر سایر صفات اثر معنی-داری نداشت. بیشترین مقدار هم مربوط به تیمار کاربرد 100 درصد پساب بود که اختلاف معنی داری با کاربرد 75 درصد پساب و 25 درصد آب شهری نداشت. یافته‌ها بیانگر این است که با مصرف پساب به دلیل داشتن عناصر غذایی مورد نیاز گیاه می‌توان با مدیریت صحیح در منطقه مورد مطالعه استفاده از کودهای شیمیایی را کاهش داد اما در کشت‌های متوالی به دلیل تجمع برخی فلزات سنگین می¬بایست اقدامات لازم در نظر گرفته ‌شود.

کلمات کلیدی : پساب خصوصیات مرفولوژیکی گوجه¬فرنگی