اثربخشی رابطه درمانی والد-کودک بر تاب‌آوری و نشانگان نافرمانی مقابله‌ای کودکان پیش‌دبستانی

ثمین خسروی¹ قاسم عبداللهی بقرآبادی²

1) کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران
2) استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران

کد IOI مقاله : XHEB-KDHGK
محل انتشار : سومین همایش ملی روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان(cpcauma3.ir)
چکیده :
    پژوهش با هدف تعیین اثربخشی رابطه درمانی والد کودک بر تاب آوری و نشانگان نافرمانی مقابله ای کودکان پیش دبستانی انجام شد، که یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی مورد مطالعه مادران کودکان ۵ تا ۶ ساله پیش دبستانی دارای اختلال نافرمانی مقابله ای بودند؛ که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای 30 مادر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه علائم مرضی کودکان CSI.4 و پرسشنامه مقیاس های تاب آوری کودکان و نوجوانان توسط پرینس – امری (۲۰۰6) استفاده شد. مادران گروه آزمایش طی 8 جلسه آموزش رابطه درمانی والد-کودک را دریافت نمود ولی گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از تحلیل کوواریانس چند متغیره به کمک نرم افزار SPSS-27 استفاده شد. نتایج نشان داد رابطه درمانی والد-کودک بر افزایش تاب آوری و کاهش نشانگان نافرمانی مقابله ای کودکان پیش دبستانی تاثیر داشته است (01/0P<). بنابراین، رابطه درمانی والد-کودک یک روش موثر در افزایش تاب آوری و کاهش نشانگان نافرمانی مقابله ای کودکان پیش دبستانی است.

کلمات کلیدی : تاب آوری رابطه درمانی والد کودک نشانگان نافرمانی مقابله ای