تاثير کیفیت زندگی کاری بر ارتقا بهره وری منابع انسانی با نقش تغییر میانجی تعلق سازمانی در بین معلمان آموزش و پرورش شهر تکاب

رضا پیرایش¹ نوید سلطانی اصل²

1) دانشیار گروه مدیریت و حسابداری دانشگاه زنجان - ایران
2) دانشجو کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی دانشگاه زنجان - ایران

کد IOI مقاله : XHFB-KCFBH
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(3icmba.ir)
چکیده :
    کیفیت نیروی انسانی شاغل در یک سازمان را می‌توان مهمترین عامل در افزایش یا کاهش بهره‌وری یک سازمان دانست. از این رو هدف این پژوهش تعیین تاثير کیفیت زندگی کاری بر ارتقا بهره وری منابع انسانی با نقش تغییر میانجی تعلق سازمانی در بین بازنشستگان استان آذربایجان غربی بود. روش تحقيق در این پژوهش پيمايشي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان شاغل در آموزش و پرورش شهر تکاب در سال 1402 بود كه با استفاده از فرمول حجم نمونه گيري کوکران تعداد 255 نفر از معلمان به روش تصادفي ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و پرسشنامه میان آن‌ها توزیع گردید. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته خدمات اجتماعی- فرهنگی و پرسشنامه مقیاس کيفيت زندگي سازمان بهداشت جهانی(1991) جمع آوری شد و با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون‌های توصيفي و استنباطي مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج فرضیات با استفاده از آزمون‌های همبستگي پیرسون نشان داد که بین کیفیت زندگی کاری و مولفه های آن و تعلق سازمانی با ارتقا بهره وری منابع انسانی رابطه رابطه مثبت و معنادار وجود دارد(05/.P< ). همچنین نتایج تحلیل معادلات ساختاری چند متغیره نشان داد که تعلق سازمانی در رابطه بین کیفیت زندگی کاری و ارتقا بهره وری منابع انسانی نقش میانجی دارد.

کلمات کلیدی : کیفیت زندگی کاری بهره وری منابع انسانی تعلق سازمانی معلمان