حفظ حقوق مالکیت فکری و همچنین تضمین حقوق عمومی و شهروندی به صورت متوازن و عادلانه

محمد امینا¹

1) کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XHFH-KFHAA
محل انتشار : اولین کنفرانس بین المللی نوآوری، رشد و توسعه در حوزه مدیریت، حسابداری و علوم انسانی(icimah.com/1st)
چکیده :
    بررسی معاهدات بین المللی در زمینه حقوق بشر، نشان می دهد که در مجموع معاهدات اصطلاح مالکیت معنوی وجود ندارد، ولی این به آن معنا نیست که این معاهدات نسبت به حقوق مالکیت معنوی سکوت کامل اختیار کرده اند. در یک معاهده عام حقوق بشری یعنی میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به صراحت چنین حقی به رسمیت شناخته شده است. در برخی معاهدات منطقه ای هم از حق مالکیت به طور کلی نام برده شده است. و چنانچه مالکیت معنوی را نوعی از مالکیت به حساب آوریم، می توان آن را مشمول حمایت این معاهدات دانست. یک برداشت منصفانه از موجودیت بشر و آنچه لازمه تحقق کرامت وی می باشد، برسمیت شناختن حق مالکیت برای انسان است. اعلامیه جهانی حقوق بشر در بند 17 مالکیت را برای هر شخصی به طور انفرادی یا مجتمعاً شناسایی نمودن و در بند دوم همین ماده اعلام می دارد که احدی را نمی توان خودسرانه از این حق محروم نمود. اعلامیه جهانی حقوق بشر که مبنای نظام بین المللی حقوق بشر محسوب می شود مالکیت را امری محترم و همتای حق حیات، آزادی و امنیت به شمار آورده است بر این اساس در اسناد بین المللی حقوق بشری بر تعرض ناپذیری این حق طبیعی تاکید شده و فصلی از قانون اساسی غالب کشورهای جهان به حقوق بشر و آزادیهای اساسی اختصاص یافته است.

کلمات کلیدی : حقوق شهروندی مالکیت معنوی حقوق بشر