بررسی وضعیت و بحران هویت در معماری و شهرسازی معاصر
بررسی وضعیت و بحران هویت در معماری و شهرسازی معاصر
مریم عباسی مهارلوی1
1) کارشناس شهرسازی شهرداری
کد IOI مقاله
:
XKHB-AZEGFF
محل انتشار :
کنفرانس سالانه معماری، شهرسازی، هنر، طراحی صنعتی، ساخت و فناوری حکمت بنیان(icahu.com)
چکیده :
امروزه تعابير متعددي از وضعيت معماري معاصر ايران نقل گرديده و مي گردد. به اين تعبير ،معماري امروز ايران در ميان گذشته و آينده معلق و براي يافتن مسير خود، در تكاپو است. ليكن شناخت و دريافت مسير حقيقي در اين ميان، راهي بس دشوار است، زيرا كه از سويي گذشته و سنن ما هنوز سرشار از انديشه ها و اصول جاودان بوده و از سوي ديگر كنكاش ها و پاسخ هاي امروزين معماري مغرب زمين نمي تواند پاسخي مناسب به شرايط پديد آمده از بستر فرهنگي- اجتماعي سرزمين مان باشد. فهم ريشه هاي بحران و عوامل شكل گيري آن براي ارائه راه حل، ضروري به نظر مي رسد. عوامل شكل دهنده بحران در معماري يك سرزمين متفاوت مي باشد. ورود معماري از سرزمينهاي ديگر به شيوه هاي گوناگون صورت گرفته است.اين عمل كه فرد يا گروهي به جاي بهره وري از فرهنگ محلي ، اقدام به واردات فرهنگ بيگانه مي نمايد نخستين گامها به سوي فردگرايي است. بدين ترتيب به تدريج بناهايي با اعمال سليقه شخصي يك يا چند فرد از قشر حاكم ساخته مي شوند كه هر كدام از بناها نماينده فردگرايي افراد حاكم مي باشد. توسعه سريع شهرنشيني در ايران منجر به ساختن فضاهاي شتابزده و طراحي نشده گشته است. طراحي بخش هاي جديد شهرها اكثراً منحصر به تهيه نقشه كاربرد زمين شامل يك شبكه شطرنجي يكنواخت فاقد سلسله مراتب و قطعه بندي زمين غالباً به صورت يكنواخت و تكراري و ضوابط تراكم ساخت در فضاهاي بين آنهاست. عدم توجه به بعد سوم و احجام ساختمان ها، ارتفاع جداره ها، خط آسمان و فقدان طراحي ساختمان هاي هم جوار و قابل رؤيت در لبه خيابانها، به عنوان مجموعه هاي معماري، بدون توجه به هويت كل آنها، منجر به بي نظمي و اغتشاش و گاه يكنواختي در سيما و معماري فضاهاي شهري شده و متأسفانه اكثراً با كيفيت فضايي مطلوب ساخته نشده است. قطع فرايند تحول تاريخي شهر به سبب اصل قرار گرفتن توسعه برون زا سبب گشته است تا شهر امروزي ما، ابعاد مفاهيمي و هويتي خود را در بسياري از موارد از دست بدهد.
کلمات کلیدی : شهرسازی کیفیت و سرزندگی هویت فرهنگ معماری