بررسی اثربخشی کاربرد نظریه هوش های چندگانه گاردنر بر فرآیند یاددهی– یادگیریِ مفاهيمِ درسِ دین و زندگی دانش آموزان دوم متوسطه شهرستان بوشهر

ارزیتا صالحین¹ ناصر امینی² علی پاکیزه³

1) فوق لیسانس برنامه ریزی درسی - دبیر و مدرس دانشگاه فرهنگیان بوشهر
2) دکترای مشاوره- استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر
3) دکترای روانشناسی تربیتی - استادیار دانشگاه خلیج فارس بوشهر

کد IOI مقاله : XYAF-ZCKBZ
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی علوم انسانی، روانشناسی و علوم اجتماعی(3hpsconf.com)
چکیده :
    نظریه هوش هاي چندگانه گاردنر، روش های جدیدی را برای بهبود فرایندهای یاددهی-یادگیری در دانش آموزان معرفی نموده است (عبدی،1389) . پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی روش تدریس مبتنی بر هوش های چندگانه گاردنر بر فرايند یادگیری مفاهیمِ درسِ دین و زندگی، به صورت تجربی اجرا گردید. ابتدا، با استفاده از روش نمونه ای خوشه ای چندمرحله ای، تعداد 112 نفر از دانش آموزان سال دوم دو دبیرستان شهر بوشهر انتخاب و سپس با استفاده از آرایش تصادفی در دو گروه (کنترل)، آموزش سنتی و (آزمایش)، آموزش مبتنی بر هوش های چندگانه گاردنر، طی 12 هفته مورد آموزش قرار گرفتند. پس آزمون ها، با استفاده از آزمون t برای گروه های مستقل و تحلیل واریانس یک راهه تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل یادگیری بالاتری دارند. و میان یادگیری مفاهیمِ درسِ دین و زندگی گروه آزمایش، با گروه کنترل، هرچند از نظر آماری معنادار نیست، ولی با توجه به احتمال خطای 08/0 ردّ این فرضیه به سادگی امکان پذیر نبوده و در مرز معناداری قرار دارد. از نظر جنسیت، دختران از میانگین یادگیری بالاتری نسبت به پسران برخوردارند. هر چند بین دختران گروه کنترل با دخترانِ گروه آزمایش، تفاوت معناداري وجود نداشت؛ اما تفاوتِ میان پسران دو گروه معنادار بود. همچنین بر حسب رشته تحصیلی تفاوت معناداری مشاهده نگردید.

کلمات کلیدی : اثربخشی هوش های چندگانه یاددهی یادگیری مفاهیم دینی پیشرفت تحصیلی