برنامه ریزی راهبردی بزرگراه امام علی تهران با رویکرد بازتعریف محلات منسجم پیرامونی
برنامه ریزی راهبردی بزرگراه امام علی تهران با رویکرد بازتعریف محلات منسجم پیرامونی
پیام محمودی کردستانی1
1) کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشگاه علم و صنعت ایران،
کد IOI مقاله
:
XYCE-ACFCA
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
این مقاله به یکی از مهمترین پدیده های تغییر سازمان فضایی شهرها یعنی احداث معابر شهری جدید و تاثیر مستقیم آن بر ساختار محلات پیرامونی می¬پردازد. تمرکز پژوهش پیشِ رو بر بخشی از بزرگراه امام علی شهر تهران است که در مسیر خود (حدفاصل بزرگراه رسالت و بزرگراه محلاتی) از میانه چندین محله منسجم با پیشینه و هویت مشخصِ قابل اتکا می گذرد. احداث این راه شهری که بدون توجه به پارامترهای برنامه¬ریزی و طراحی شهری و تنها به عنوان یک راهکار واکنشی به معضلات عبور و مرور و ساختار ترددی شهر تهران احداث گردیده است، کانون های اجتماعی و هویتمند محلات مورد اشاره را به ازهم گسیختگی و اضمحلال نزدیک کرده است. بر این اساس و با رویکرد پاسخ به مساله
ازهم¬گسیختگی کالبدی و اجتماعی ایجاد شده، این مقاله درصدد ارایه راه¬حل جهت بازتعریف محلات و کانون¬های احتماعی پیرامون بزرگراه برآمده و با استفاده از فرآیند چشم اندازسازی و بر پایه ابعاد اجتماعی، اسنادی و کالبدی به واکاوی محلات پیرامونی بزرگراه پرداخته و در نهایت، پس از تدوین بیانیه چشم انداز برای سال افق طرح (1410)، نتایج مطالعات مذکور را در چارچوب راهکارهای طراحی در حیطه های سه گانه محدوده مورد مطالعه ("محور اصلی"، "حوزه های اصلی" و "بافت پیرامونی هم جوار") و در قالب برنامه راهبردی بزرگراه امام علی ارایه داده است.
کلمات کلیدی : ازهم گسیختگی کالبدی انسجام بزرگراه شهری بزرگراه امام علی تهران