شناسایی عوامل موثر برای انتقال به مدل بانکداری دیجیتال با استفاده از رویکرد معادلات ساختاری (مطالعه موردی: یک بانک ایرانی)

نسرین کاظمی¹ سیدمحمدعلی خاتمی فیروز‌آبادی² مسعود عسگری‌مهر³

1) کارشناس ارشد فناوری اطلاعات گرایش تجارت الکترونیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات،
2) استاد تمام دانشگاه علامه طباطبائی، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری،
3) دکتری تخصصی (Ph.D) مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه علامه طباطبائی،

کد IOI مقاله : XYCF-HGAEC
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(icmba.ir)
چکیده :
    با ظهور فناوری اطلاعات و نفوذ آن به صنعت بانکداری، تحولات بیشماری در بانک‌ها و نهادهای مالی ایجاد شده‌است. نتیجه این تحولات منجر به پیدایش مفهوم جدیدی تحت عنوان بانکداری دیجیتال گردید. بانکداری دیجیتال با ایجاد تغییرات بنیادین در مدل کسب‌و‌کار بانکداری و با تمرکز ویژه بر تجربه مشتری، راهکارها، محصولات، خدمات و فرآیندهای بانکی را دگرگون خواهد نمود. تمامی این تحولات بر بستر فناوری‌های دیجیتال و نوآوری‌های برهم‌زننده شکل خواهد گرفت. حال این سوال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان از مدل موجود بانکداری به مدل بانکداری دیجیتال مهاجرت نمود. نکته حائز اهمیت در این زمینه، شناسایی عوامل موثر برای انتقال به مدل بانکداری دیجیتال، برای بانک‌ها می‌باشد. از این رو در پژوهش پیش‌رو به بررسی و شناسایی این عوامل، در یکی از بزرگترین بانک‌های ایران پرداخته‌ایم. برای این منظور در ابتدا به انجام مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی ادبیات موضوعی در سطح وسیع پرداخته و مولفه‌ها، متغیرها و شاخص‌های موثر برای انتقال به مدل بانکداری دیجیتال را استخراج نمودیم. در نهایت با رویکرد معادلات ساختاری و بهره‌گیری از ابزارهای تجزیه و تحلیل آماری و نظرات خبرگان و کارشناسان بانکی و فناوری اطلاعات، مدل نهایی با 7 متغیر، تایید و مستند گردید.

کلمات کلیدی : بانکداری دیجیتال صنعت بانکداری معادلات ساختاری