رابطه رهبری معنوی و سرمایه روانشناختی با فرسودگی شغلی پرستاران

فریبا کریمی¹ امین عسگری مبارکه² وحیده شریفیان شاهکوچکی³

1) استاد یار، دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان
2) دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان (نویسنده مسئول)
3) کارشناس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

کد IOI مقاله : XYCG-AEZBK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی نخبگان مدیریت (icme.ir)
چکیده :
    هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه¬ی رهبری معنوی و سرمایه روانشناختی با فرسودگی شغلی پرستاران شاغل در بیمارستان¬¬های دانشگاه علوم پزشکی شهر اصفهان بوده است. روش این پژوهش توصیفی از همبستگی بود. جامعه آماری پرستاران شاغل در بیمارستان¬های دانشگاه علوم پزشکی شهر اصفهان به تعداد 4000 نفر بودند که براساس فرمول حجم نمونه کوکران 351 نفر به عنوان نمونه آماری با روش نمونه گیری تصادفی طبقه¬ای متناسب با حجم انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه¬های رهبری معنوی فرای و همکاران (2005)، سرمایه روانشناختی لوتانز و همکاران (2007) و فرسودگی شغلی مسلش (1981) بود. روایی صوری هر سه پرسشنامه تایید گردید و پایایی پرسشنامه¬ها با استفاده از آلفای کرونباخ به ترتیب 78/0، 8/0 و 74/0 محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل یافته ها با استفاده از رگرسیون گام¬به¬گام، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون تحلیل واریانس انجام شد. نتایج نشان داد که بین رهبری و مولفه های چشم انداز، ایمان به کار، عضویت، تعهد سازمانی و سرمایه روانشناختی و مؤلفه¬ی تاب¬آوری با فرسودگی شغلی رابطه¬ی معنادار و معکوس وجود دارد و رابطه¬ی مؤلفه¬های عشق به نوع دوستی، احساس معناداری و بهره وری از رهبری معنوی و خودکارآمدی، امیدواری، مثبت¬اندیشی- خوش¬بینی از سرمایه روانشناختی با فرسودگی شغلی معنادار نیست.

کلمات کلیدی : رهبری معنوی سرمایه روانشناختی فرسودگی شغلی پرستاران