برنامه ریزی آموزشی در آموزش بالینی

سودابه شهیدثالث¹ محمدرضامطیع² فاطمه معاونیان تربتی³ دکتر حسین کریمی مونقی⁴

1) استادیار رادیوتراپی انکولوژی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد،ایران
2) مرکز تحقیقات جراحی سرطان- دانشیار گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3) نویسنده مسئول: کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی، گروه جراحی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد،تلفن 09363468095
4) دانشيار: 1- گروه آموزش پزشکي، دانشکده پزشکي 2- گروه داخلي و جراحي، دانشکده پرستاري و مامايي، دانشگاه علوم پزشکی مشهد،ایران

کد IOI مقاله : XYEZ-AHDCF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
    از آنجایی که آموزش بالینی آموزشی مبتنی بر عمل می باشد نیازمند برنامه ریزی آموزشی دقیق و منسجم است تا فرصت توسعه مهارت های بالینی را به دانشجویان بدهد. بنابراین آموزش بالینی بدون برنامه ریزی دقیق و صحیح ناموفق خواهد بود. مقاله حاضر در پی آن است تا نقشی که برنامه ریزی آموزشی در آموزش بالینی برای اجرایی شدن بهتر برنامه ها دارد را مورد بررسی قرار دهد. روش کار : مقاله حاضر يك مطالعه مروري است كه مواد لازم براي نگارش آن از طريق جستجوي پايگاه هاي اطلاعاتي و موتورهای جستجو و همچنين منابع كتابخانه اي موجود با ارائه کلید واژه های فارسی و انگلیسی، برنامه ریزی آموزشی، آموزش بالینی به صورت مجزا و ترکیبی به دست آمد. نتایج: نتایج این بررسی نشان می دهد که برنامه ها و روش های برنامه ریزی آموزشی در چگونگی و عمق آموزش بالینی و تاثیر پذیری کادرهای تحت آموزش تاثیرگذار است و به فرآیند توسعه و بالندگی آموزش بالینی کمک می نماید . همچنین نتایج این تحقیق نشان می دهد که برنامه ریزان آموزشی باید بکوشند تا با با بهره گيري از نوآوري ها، داشتن طرح و برنامه و مساعد کردن زمینه براي استفاده بهینه از منابع موجود به فعالیت های بالینی دانشجویان جهت دهند و با توجه به راهبرد هاي یاددهی یادگیري و فراهم کردن شرایط زمانی مناسب در بخش هاي بالینی به تسریع فرآیند یادگیري در دانشجویان کمک و تلاش های آنان را بر اهداف از پیش تعیین شده متمرکز و سبب از قوه به فعل درآمدن آموخته ها و توانایی های دانشجویان گردند. بنابراین با توجه به نتایج بدست مورد بررسی قرارگرفته شیوه و نحوه برنامه ریزی آموزشی در تحکیم و تقویت آموزش بالینی اثری جدی دارد و نباید از دید برنامه ریزان آموزشی دور بماند. نتيجه گيري: برنامه ريزي آموزشی فراگردي است دور نگر براي جهت دادن منطقي به فعاليت هاي آموزش بالینی و از انجایی که آموزش باليني بسيار پيچيده بوده و ابعاد متعددي را شامل مي گردد، در فرآيند بهبود آموزش باليني اين موارد بايستي مورد توجه برنامه ریزان آموزشی قرار گيردو برنامه ریزی جهت بهبود برنامه های آموزش بالینی به برنامه ریزان آموزشی اکیدا توصيه می گردد.

کلمات کلیدی : برنامه ریزی آموزشی آموزش بالینی ياددهي و يادگيري باليني